Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Araf’tayım, ne olursun bir ses ver
Çekip kurtar sonu gelmez boşluktan
Ya kalbinin kıyısında duldala
Ya ateşin ortasına sal beni
Belirsizlik girdabında bırakma

Bir boşluğun içinde
Yüzer bizim arasa
Sarhoşluğun içinde
Sızar bizim arasa

Piresi bitinden çok

Çok şey mi isterim senden bilmem ki
Arada sırada aklımdan çıksan
Boş yere ağlayıp boşa gülmem ki
Arada sırada aklımdan çıksan

Alnıma ezelden nakşetmiş Huda

Sen avcısın, ben şikârım
Pus, pusmaktan ar eyleme
Kas yayını aşikârım
Kas, kasmaktan ar eyleme

Sadağından okun gelsin

Sen gittin tutuştu seneler, aylar
Yazlarım, kışlarım arıya gitti
Yıkıldı içimde hanlar, saraylar
Temelim, taşlarım arıya gitti

Umudum çığ düşmüş izlerindeyken

Demir dağı yak çeri
Yak Asena olmalı
Turan sarsın gökleri
Kök Asena olmalı

Göz eğlenmez budakta

Âşık gönlü sırça köşktür
Taşlanmayı kabul etmez
Yârden uzak bir diyarda
Düşlenmeyi kabul etmez

Bir ateş ki alev özü

Hak’tan ilham alıp Hakk’ın sesini
Hâl ehli kalplere verirdi Veysel
Özünde duyarak pir nefesini
Mızraba aşk ile vururdu Veysel

İmanı kalbinde, sazı elinde

Türk gençliği tarih yazan
Asil kanını kirletme
Damarında Türkçe gezen
Asil kanını kirletme

Gün doğuya, gün batıya

Her nesne aslını saklar özünde
Yiğitler mertlikten bıkar olur mu?
Ilgar ile gider Hakk’ın izinde
Yalanla dinini yıkar olur mu?

Görülmez bal ile tuzun kokması