Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Beni iyi duysun sağır sultanlar
Yıkılmaz surları yıkan benim, ben!
Yeniden yeğnilsin ağır(!) sultanlar
Dağları, çağları yakan benim, ben!

Mademki mensubum en necip ırka

Gardaş, onuncu köye
Göçtün mü benim öğrü?
Ordan sonuncu köye
Geçtin mi benim öğrü?

Kurt sanıp kuçuları

Ey Altay’dan esen yel
Beni Turan’a götür
Hızır gibi çıkıp gel
Beni Turan’a götür

Ruhum, kemiğim, etim

Ellerimi el bilme, el değilim vallahi
Düşte olsun bir kere dokun, beni unutma!
Biliyorsan günahı, biliyorsan Allah’ı
Ayrılık uykusundan yekin, beni unutma!

Kaşlarını gerince kirpiklerin ok olur

Saçlarını urgan eyle
Sar boynuma ben öleyim
Üşüyorum yorgan eyle
Ser boynuma ben öleyim

Bahtım kara, bağrım delik

Tatlı dilin ninni söyler
Dizindeki ben olsaydım
Kül olana ateş neyler
Közündeki ben olsaydım

Saçlarınla sar sineni

Ey canım, ey celladım
Ben sana kızamam ki!
Yâr bildim, yâr belledim
Ben sana kızamam ki

Adını andı diye

Alp yüreğim aşka düştü
Kaşla gözün arasında
Üzerine dert üşüştü
Kaşla gözün arasında

Kuşatmışken koca Çin’i

Aşk bir gönle girdiğinde
Dil ile hâl hemhâl olur
Sevdiğini gördüğünde
Umutları dal dal olur

Yer tutunca alev döşte

Deli gönül yılkı atı
Tutabilene aşk olsun
Yokluk denen saltanatı
Satabilene aşk olsun

Kaçıp kulluk pazarından