Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Biz Anadolu’nun dimdik başıyız
El etek öpmeyi bilenimiz yok
Törenin, davanın temel taşıyız
Yolundan sapmayı bilenimiz yok

Rızayı umarız en yüce kattan

Sen yarama alıştın, ben yaranla alıştım
Yâr bildiğim yaraydın, yandığımı bilmedin
Umudumu un ettim, unutmaya çalıştım
Her ânımda adını andığımı bilmedin

Düşlerine düşerken dünyalık bir düşünce

Her gün senin derdinle
Hislenirim bilmezsin

Lâl olmuş çığlığımla
Seslenirim bilmezsin

Bir kız var ki derdi benim başıma
Derdi ile deli oldum, bilmiyor
Kor alevi loda vurdu döşüme
Gülüşünden yara aldım, bilmiyor

Karşısında erim erim erirken

Yükünü yükseğe yığma
Ederinden haberim var
Yılan kırkıp sinek sağma
Hederinden haberim var

Hayli oldu çark ettiğin

Ben ki;

Gündoğudan günbatıya
Kara yerden gök çatıya

Kızıl, kara yönlerin

Bu ses benim değil,
Bu nefes benim...
Bu sokaklar kimin,
Kimin bu şehir?

Kavuşmak, Kaf Dağı;

Ellerine değmeden ellerim alev aldı
Lalezarım kül oldu, küllerim alev aldı
Vah edecek çığlığım, dillerim alev aldı
İçindeki Leyla’yla çöllerim alev aldı
Ne söylenir ateşe, sellerim alev aldı

Selamını aldım ey körün oğlu
Artık aklı olan uslanmalıdır
Haklı olanlarsa zincire bağlı,
Küflü zindanlarda paslanmalıdır

Küçüğü yutarken büyük balıklar

Bülbüller ötmesin, güller açmasın
Bağbanın bağlardan alacağı var
Mecnunlar boşuna çöle kaçmasın
Ferhat’ın dağlardan alacağı var

Tarihi yazarken bir bengi taşa