Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Hep bir şeyim oldun sen
Sevdiğim, her bir şeyim,
Her şeyimdin eskiden
Şimdiyse hiçbir şeyim

İblisleri hicvederken bir ara
Bir taş attım kırk kapıdan ses geldi
Kemik için çenileyen zağara
Bir taş attım kırk kapıdan ses geldi

Yağ akarken damağından, dişinden

Eksiğim yok, her şeyim tam
Bana bir yalnızlık lazım
Fazla değil, iki tutam...
Bana bir yalnızlık lazım

Bir başıma bağ başında

Bir âşık gönlünde göyünen derdi
Aşktan atsa bile ardan atmazdı
Ölümün üstüne koşup giderdi
Sevdayı sehpadan, dardan atmazdı

Âdem ile Havva şaşmasa şayet

Dağlarda nazlı ceylan
Avdı, avladı beni
Yalnızca, yalnız bir an
Sevdi, avladı beni

Katildi anlı şanlı!

Âli İmran ÇİFTÇi kardeşime…

Bir muştuyla köhne düzen
Yıkılacak az sabreyle
Eğri mizan, uğru mizan
Yakılacak az sabreyle

Hanlar hanı bağır bastı
Otağına bağdaş kurdum
Ulu dağlar dizgin kastı
Eteğine bağdaş kurdum

Ne “İlk!” dedim ne de “Bu son!”

Sen “Unutma!” dedin tama
Ben o yüzden unutmadım
Bir ses duydum “Unutama!”
Ben o yüzden unutmadım

Yazan demek böyle yazdı

Ey bahar!
Sen geldin,
Karıştı her şey
Kıskançlıkları zirve yaptı kadınların
Kıskandılar, neden geldin!

Yaka silktim bu dünyadan ben yaka
Usandım ben, usandım ben, usandım!
Her tarafı yalan dolan, fiyaka
Usandım ben, usandım ben, usandım!

Yılık göze sürme yaptı hezeni