Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Sabrımın direği çöktü
Çelenin yedi ceddini…
Ütkün oklar yaydan çıktı
Kalanın yedi ceddini…

Bilmem hayın, sayın, oyun

Ben söyledim yarısını
Sözümü tam etmeyenin…
Siz söyleyin gerisini
Doğru yolda gitmeyenin…

Eksik mısra nasıl olsun?

Al atını albız dünya
Tımarını, atını da…
Elin, yüzün elbiz dünya
Duvarını, çatını da…

Namertlere kapın açık

Çiftçi kırdı sabanı
Samanın (nokta nokta)
Tavan, sattı tabanı
Amanın, (nokta nokta)!

Ama deme, sen ama

Her yanımız diploma; her taraf âlim, hoca
Sıfatların her biri kayadan koca koca
Biri birine köle, biri birine koca
Yağmada yarış eder erkeğiyle kadını
Ben bunların topyekûn anası avradını…

Ey kalemsiz, kelamsız, ey kitapsız âlimler(!)
Ey nefsine zulmeden inkârcılar, zalimler
Her biriniz bir yerden menfaati dilimler
İşkembeniz bir türlü doyum bilmiyor doyum
Ben sizin topunuzun toptan ..... ..... (İftardan sonra)

Ömür, çölde kum saati
Kum içinde kum eksilir
Vade belli, vade kati
Devran geçer, dem eksilir

Anısını anar ömür

Selam olsun yiğitlerin
Sılasına selam olsun
Kurt bakışlı görklü erin
Âlâsına selam olsun

Önü, ardı, sağı, solu

Bu sırrıma mukayyet ol, aman ha!
Sevdiğimi ele deme, tamam mı?
Ak saçlarım, kara yazım yaman ha!
Sevdiğimi kele deme, tamam mı?

Uğraşırsan benim gibi şaşkınla

Ey sevdiğim gözden yaşı
Silmeye elim değmiyor
Feryat edip saçı, başı
Yolmaya elim değmiyor

Yâr dendi mi aşk dendi mi