Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yırtıldı yüzün perdesi
Eller ağır ağır açtı
Çıkmadı kimsenin sesi
Hem âmâ hem sağır açtı

Kelep kelep dolandı dert

Beni aşkıyla yakan yâr
Sevenin bağrı başlıdır
Araya girmesin ağyar
Muhabbet iki başlıdır

Gönülde durdukça yaran

Elini bulama kana
Kanıyorum bilmiyorsun
Ne deseler senden yana
Kanıyorum bilmiyorsun

Göz yumunca zalim göçe

Ben Sivaslıyım gardaş
Yüreğim pamuk, ellerim nasır
Tembellik yıldızlar kadar ırak
Yüzümde güneşin ve ayazın yanıkları
Helal kazancıma şahit olacak

Allah esirgesin bunlardan bizi
Bir karışık ayar çağdaş Müslüman!
Şaşırmış menzili, kaybetmiş izi
Hep yerinde sayar çağdaş Müslüman!

Namazdan, oruçtan, zekâttan ayrı

Bana göre bu vatan
Sizin olsun temelli!
Bu gerçeği unutan
Yakılsın adı belli!

Zaten kanun, hakan siz

Uyan ey milletim uyan be uyan!
Koynunda hırlayan, tıslayanlar var!
Sen böyle her şeye sustuğun zaman
Şımarıp erkeklik taslayanlar var!

İşte kudurdular, azdılar yine

Hak’tan tek seni istedim
Başkasına gayıl olmam
“Sensiz lahza asır” dedim
Aya, güne gayıl olmam

Kor ateşte yaksan bile

Suların sinesinde uyuyan bir gece var
Yüzlerde kat kat maske, ruhlarda işkence var

Yokluğun gölgesine sığınmış gölgesizler
Her yanında muamma her yanda bilmece var

Sen gidince ben de benden vazgeçtim
Derdi nazlım çıkmıyorsun aklımdan
Unutmaya yemin ettim, ant içtim
Gül benizlim çıkmıyorsun aklımdan

Gönül ile kesim kesmiştim önce