Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Her yanımız dört duvar
Akıl, izân, baş bağlı!
Ne kızan ne soran var
Ağız bağlı, diş bağlı!

Yüzsüzlük salkım saçak

Ablam bir gün bahçemize
Yapmıştı bir kardan adam
Hem arkadaş hem dost bize
Apak saçlı, kırdan adam

Neşe geldi o gelince

I

Timur’la Bayezid iki kardeşti
Türk Eli’nin iki büyük hakanı
Âlemde tek bayrak dalgalanırdı
Paylaşmasalardı aynı zamanı

Şaşırmış, şaşırmış, şaşırmış zaman
Saatler, takvimler, yıllar isyanda
Zaman Ahir Zaman halimiz yaman
Cenneti reddeden kullar isyanda

Elbise edebin evini yıktı

Ruhum, aşkım, kır çiçeğim
Bu garibe insaf eyle
Gönlümdeki yâr çiçeğim
Bu garibe insaf eyle

Hâlim yaman, işlerim zor

Düşündün mü insanoğlu,
Neden gelmez giden canlar?
Kapalı mı dönüş yolu,
Neden gelmez giden canlar?

Yaşlı gider, bebek gider

Gelmezsin bilirim
Ölüm gibi muhakkaktır kararın
Dönüşü yok, çaresi yok
Kaçışı yok bir gerçektir
Değiştirilmesi teklif dahi edilmeyecek bir hüküm
Ama aşkımız buz tutar bu ayrılıkta

Söz, insanın mihengidir
Aynasıdır iç yüzünün
Güzel kelam kapısıdır
Can özünün, kalp gözünün

Nasıl her an kanıyorsa

Giderken beni de götürdün benden
Kendime dönecek yol mu bıraktın?
Razıyım vallahi ölmeye dünden
Bana yaşanacak yıl mı bıraktın?

Garip gönlüm boş bıraktı yerini

Dört yanım hain, pusu,
Dört yanım kin karası,
Dört yanım olmaz olası.
Hayat ta baştan kandırmış beni,
Ne kitaplarda yazanlar gerçek,
Ne şiirlerdeki sevdalar.