Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ablam bir gün bahçemize
Yapmıştı bir kardan adam
Hem arkadaş hem dost bize
Apak saçlı, kırdan adam

Neşe geldi o gelince

I

Timur’la Bayezid iki kardeşti
Türk Eli’nin iki büyük hakanı
Âlemde tek bayrak dalgalanırdı
Paylaşmasalardı aynı zamanı

Bir karınca aldım pazar yerinden
Kilosunca altın verdim inanma!
Bağlamaya ip istedim birinden
Tüm paramı buna serdim inanma!

On beş urgan aldım parası peşin

Ruhum, aşkım, kır çiçeğim
Bu garibe insaf eyle
Gönlümdeki yâr çiçeğim
Bu garibe insaf eyle

Hâlim yaman, işlerim zor

Şaşırmış, şaşırmış, şaşırmış zaman
Saatler, takvimler, yıllar isyanda
Zaman Ahir Zaman halimiz yaman
Cenneti reddeden kullar isyanda

Elbise edebin evini yıktı

Düşündün mü insanoğlu,
Neden gelmez giden canlar?
Kapalı mı dönüş yolu,
Neden gelmez giden canlar?

Yaşlı gider, bebek gider

Gelmezsin bilirim
Ölüm gibi muhakkaktır kararın
Dönüşü yok, çaresi yok
Kaçışı yok bir gerçektir
Değiştirilmesi teklif dahi edilmeyecek bir hüküm
Ama aşkımız buz tutar bu ayrılıkta

Söz, insanın mihengidir
Aynasıdır iç yüzünün
Güzel kelam kapısıdır
Can özünün, kalp gözünün

Nasıl her an kanıyorsa

Hadisin sırrına ermek aşkıyla
Düşlerini böldü Sultan Mehmet Hân
Canını Allah’a vermek aşkıyla
Meydanlara daldı Sultan Mehmet Hân

Akşemseddin; yol gösteren pir idi

Siteminle yaraladın boş yere
Günahımı boşa aldın sevdiğim
Ben ağlarken sensiz geçen günlere
Bir sözünle derde saldın sevdiğim

Gelemem zaman dar, yolların ırak