Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Varlığım, yokluğum, derdim,dermanım
Ruhumu habersiz çalan sen misin?
Yaşama ümidim, ölüm fermanım
Beni bin parçaya bölen sen misin?

Sen misin elinden sevda içtiğim?

Kedimin adı Limon
Hem yaramaz hem tonton
Onu bir gün görmesem
Kederim artar ton ton

Evimize gelince

Kapkara bir gecede dünyaya geldi
Karavanda merhaba dedi hayata
Kara gözleriyle ilk kez o an ağladı
Saçları, kaşları hep karaydı
Babası Kara İbrahim, annesi Kara Emine çok sevindiler
Oğullarına Kara Ali adını verdiler

İlk defa dünyaya geldiğim zaman
Kendimi bu çağa yabancı buldum.
Arayıp ben beni bulduğum zaman
Kendimi bu çağa yabancı buldum.

Hilekarlar, sahtekarlar, sayınlar

Kaç senedir bizleri gözü yaşlı beklersin
Çok az kaldı murada ereceğiz Karabağ
“Ya istiklâl ya ölüm” artık sabrımız taştı
Canımızı bu yolda vereceğiz Karabağ

Eller işgal ederken Türk’ün kadim ilini

Saklambaç oynayalım
Çocuklar ebe olsun
Yüze kadar saymadan
Kötülükler kaybolsun

Görmeyelim etrafta

Anneciğim özün elmas
Kalbin, gönlün altındandır
Evdeki cennet kokusu
Ayağının altındandır

En saf en ince hâlinle

Sensizlikte yokuş tırmanır zaman
Bir lahza bin asır olur aniden
Saatler iç savaş yaşar içinde
Yarınları sokar sinsice akrep
Yelkovan şuursuz döner geçmişe

Ey Yakup’un ülkesi, ilk kıblem, kutlu toprak
Sensin mübarek vatan, sensin İrem Filistin
Zalimlerin elinde düştüğün şu hâle bak
Yanıyorsun ateşte buram buram Filistin

Çağdaş dünya kör oldu, soykırımı gören yok

Sen gideli gece gündüz uykumu
Arıyorum gadasını aldığım
Yaşadığım hayal midir, uyku mu?
Soruyorum gadasını aldığım

Kaçıyorken aldan, cinden, caniden