Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Dün gece içime bir hüzün çöktü
Oturdu yanıma derdini döktü
Kırık bir penseyle dişimi söktü,
-Yüzüme bakarak hayale daldı
-Yandı her tarafım ateşte kaldı

Zannetmeyin vatanımız sahipsiz,
Vatan bize,biz Allaha emanet.
Belasını bulacaktır nasipsiz,
Vatan bize,biz Allaha emanet.

Bedava almadık güzel vatanı

Sandım ki bu yollar gitmekle bitmez,
Bittiğini gördüm ben aldanmışım.
Dünyanın işine hiç aklım yetmez,
Yettiğini gördüm ben aldanmışım.

Eksoz gazlarıydı havadan yağan

Antep neden Gazi
Kahraman Maraş
Urfa niye Şanlı
Söyle sen Gardaş? ..

Anadolu benim

Allah'ı anmıyorsan
Aşkıyla yanmıyorsan
O'na inanmıyorsan,
GÜLME!

Abdesti almıyorsan

Baki sanma insan fani

Ne yiğitler vardı hani

Bana sorma neden yani?

Her bahar geldiğinde günüme gün katarım
Sen yanarken güneşte ben gölgemi satarım

Ağaçlar çiçek açar topraklar kavrulurken
Rüzgar denizden eser saçların savrulurken

Gönül Dergahı’nda kapıyı açtım,
Bir kerecik şöyle baktı gidiyor!
Sanki çarptı birden yanından kaçtım,
Kalbime ateşi yaktı gidiyor!

Dünya döner durur, bense ararım

Bu şehir kaç gece gizli ağladı,
Ben gördüm bunları siz görmediniz!
Bu sokak kaç gündüz kara bağladı,
Ben gördüm bunları siz görmediniz!

Gülmek istiyordu çocuk beşikte

Sohbet ayağa düştü
Ensemde boza pişti
Gözümün önü şişti,
Kaşlar tetikte bekler!

Üç ileri bir geri