Kapandı o sayfa Şiiri - Eylül Çiçeği

"Kurt dediğin asil olur, giderken bile asaletli olur,
İnandığın davayı çöpe atacak kadar küçülmedim ben,
Başım dik, ardıma bile bakmadan yürüdüm.
Puslu havalar kurda diz çöktürmez bilmedin,
Ben kendi küllerinden doğmayı bilmekle meşhurum, eğilmedim.

Sana emanet edilen o en temiz çocukluk hayallerini,
İçimdeki o küçük kızın saf düşlerini taşıyamadın;
Çünkü senin o sığ ve bencil yüreğin, bu asalete çok fazlaydı.
Bana hüzün diye iade ettiğin o enkazı,
Ben bugün yepyeni, parıl parıl bir geleceğin tuvaline dönüştürdüm.

Sen o bıraktığın çirkinliğin ve belirsizliğin karanlığında kaybolurken,
Ben o sisi kendi ellerimle dağıttım, nefesimi özgürlüğe sürdüm.
Şimdi iyi bak kopardığını sandığın o kanatlara;
Sen çöpleşen geçmişin aynasısın artık,
Bense küllerinden yepyeni bir hayata doğan o asil fırtınaya."