Kapalı Yollar Şiiri - Ebubekir Aktaş

Yüzüme kapandı, bütün sokaklar,
Sükuta büründü, sessiz dudaklar.
İçimde kurudu, yeşil yapraklar,
Baharı görmeden, kışa büründüm.

Suçum sevmek ise, boynum büküktür,
Taşıdığım sevda, ağır bir yüktür.
Zannetme ki bu aşk, dilde küçüktür,
Aşkın ateşiyle, yandım süründüm.

Gerçekler dedin de, sustum inceden,
Manalar aradın, dilsiz heceden.
Karanlık bekledin, aydın geceden,
Bir meçhul yollarda, kayıp göründüm.

Kendimi izahı, bıraktım artık,
Söylenecek söz yok, umudum yırtık.
Gönlümün sarayı, viran ve yıkık,
Savrulan kül gibi, toza büründüm.