Karanlık Geceler Şiiri - Ebubekir Aktaş

Gece karanlık ve sessiz,
Yıldızlar bana arkadaş.
Kaldım bu dünyada kimsiz,
Eğilir o dik mağrur baş.

Uyku tutmaz gözlerimi,
Düşünürüm derin derin.
Kim anlar ki sözlerimi,
Ateşinde yandım yerin.

Umutlarım yavaş yavaş,
Eriyor bak mum misali.
İçimde bitmez bir savaş,
Bulunmaz bunun emsali.

Sabah olsa ışık doğsa,
Dağılsa üstümde bulut.
Güneş karanlığı boğsa,
Yeşerir içimde umut.

2025 Eylül