El oluyorsun artık, kalmadı hiç bir ümit;
Ne resmin var elimde, ne yazdığın bir kâğıt...
Yalnızlığa mahkûmum, son dileğim bu senden;
Bari onu göreyim, hayalini koy da git!
(31 Aralık 1988 –Cumartesi / Ödemiş)
Hani yeşilbaşlı gövel ördekler
Allı, telli turnalara ne oldu
Çekildi kervanlar taşlı yollardan
Maya çeken analara ne oldu
Seher yeli ılgıt ılgıt eserdi
Herkes dünyalık ister, yoksa fani değil mi?
Hırs bürümüş gözleri, servet peşinde kimi,
Öyle bir zamandayız, güven yok hiç kimseye,
Üç beş masum kul kalmış, gerisi hep harami.
29 Mart 2005 – Salı / İzmir
Yazmadın üç kelime, o sayfa hep boş kaldı,
Yıllarca gözlerimde, kurumayan yaş kaldı,
Saçından bir tel düşmüş, neyse ki arasına,
Hatıra defterimde, her bakışa düş kaldı.
28 Kasım 1984 – Perşembe / Ankara
Ellerinden tutmuşum, hoş ha gerçek ha rüya,
Varsın dönsün bendinde, nasıl isterse dünya.
Yeter bu kadar bana, daha ne isterim ki,
Mutluluk benim için, bundan ibaret be ya…
8 Temmuz 1988-Cuma/Ödemiş
Hiçbir şeyden korkmam ben, bir tek istisna inan,
Karanlık bir gecede, yolumu kesse şeytan,
Devler ateş püskürse, vampirler kan istese,
Beni korkutan tek şey, senden gelecek hicran.
28 Mart 1986-Cuma/Ankara
Yiğit rağbetten düştü, her yer namertle dolu,
Kötüye dur diyenin, kesildi eli kolu,
Dirilip mezarından şöyle bir dolaşsaydın,
Çok geçmeden kahrından, ölürdün be Köroğlu.
17 Mart 2005-Perşembe / İzmir
Akıp gidiyor zaman, şişedeki kum gibi,
Bir nesil tükenirken, doluyor başka nesil.
Değişiyor durmadan; malın, mülkün sahibi,
Belli ki koca dünya, kimseye baki değil.
Yalan vallahi yalan, hayat koca bir yalan!
Bugün on iki Mayıs günlerden ise Pazar,
Kurtuluş Parkı’ndayım, âşıklara bayram var.
Bense yapayalnızım, yaslanmış bir ağaca,
Senin hayalindeyim, dalabildiğim kadar.
12 Mayıs 1985 – Pazar / Ankara
Aşkına köle oldum, elinde mutluluğum,
Her şeyimi terk ettim, bir sensin varım yoğum,
Eğer ki senin için, bir anlamı yok ise,
Azat eyle gönlümü, bitsin kula kulluğum.
12 Kasım 1987-Perşembe/ Ankara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!