Gidin söyleyin ona, boşa inkâr etmesin,
Her şeyi biliyorum, yalanlar anlatmasın.
Kalbimi çalan odur, hayaline dalmışken,
Başka sevmesin diye, hala rehin tutmasın.
24 Ekim 1988- Pazartesi /ANKARA
Haydi öyleyse durma, çok geç olmadan vakit,
Bir an evvel yola düş, ardına bakmadan git.
Al götür her şeyini, ne varsa sana dair,
Bir tek hasretin kalsın, o yalnız bana ait.
13 Kasım 1985- Çarşamba / Ankara
Git artık buralardan, gelme yanıma yakın,
Bilmez misin gönlümü, harap eyledi aşkın.
Ayrıldı yollarımız Mahşer gününe kadar,
İstemem daha önce, geriye dönme sakın!
28 Şubat 1990 – Çarşamba / Ödemiş
Henüz hazır değilim, gitme! Ne olur gitme!
Dayanamaz yüreğim, ayrılıktan söz etme.
İlle de gideceksen, bir sabah erkenden git,
Kan uykuda olayım, düş sanayım ağlatma.
13 Mayıs 1985 – Pazartesi / Ankara
Bazen tatlı bir hayal, bazen yürekte sızı,
Bazen çölde bir serap, bazen denizyıldızı.
Türlü eşkâle girip, her daim karşımdasın,
Gitmedin gözlerimden, sen hala komşu kızı!
18 Kasım 1989 – Cumartesi / Ödemiş
Bir okyanus misali uçsuz bucaksız derin,
Baktıkça dalıyorum pek hülyalı gözlerin.
Gönlümü tutsak ettin, ilk gördüğümden beri,
Her kahrına amenna, artık senin esirin.
1 Kasım 1986 – Perşembe / Ankara
Yıllar yılı ağladık yeter bu kadar gönül,
Söyle figan etmesin, gül için hala bülbül.
Biz onu dalda sevip, incitmekten korkarken,
O bir vazo ararmış, gitmeye çeşm-i bülbül.
31 Ocak 1991-Perşembe/Bilecik
Ben senin yalan yanlış, gözlerine dalmışım,
Yıllar akıp geçerken, hep o anda kalmışım,
Neler gördümse artık, gözlerinin içinde,
Benliğimi yitirip, kulun, kölen olmuşum.
20 Şubat 1987-Cumartesi/ Ankara
Kaç kere yalvardım, vakit var iken,
Dinlemedin beni, bir kere gönül.
O sana yar olmaz demedim mi ben,
Harcadın ömrümü, boş yere gönül.
Yıllarca ümitle bağlandın kaldın,
Aklıma düşersin de, dalarım bir hülyaya,
Gündüz boş ufuklara, gece yıldıza, aya.
Sanki gerçekmiş gibi, çıkar gelir hayalin,
Uzanır erişemem, ellerini tutmaya.
1 Ağustos 1989-Salı / Ödemiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!