Sana son sözüm olsun, bu dizeler apaçık,
Gözüme hiç görünme, çık artık aklımdan çık,
Ömrümün baharını feda ettim uğruna,
Değmezmiş senin için, geç anladım ne yazık.
3 Aralık 1989-Pazar / Ödemiş
O son görüşmemizde, demiştim ki ya hani:
“Yok dersen bu sefer de, daha aramam seni”
Gurur etmiştim hepten, bu son olsundu artık,
Yine boş çevirmiştin, hatırlıyorsan beni.
23 Ocak 1989-Pazartesi/ Ankara
Sustum artık sözüm yok, her şey gönlünce olsun,
Git yaşlı gözlerimde, cansız hayalin kalsın.
Sen yoksan neye yarar, bu bahçede çiçekler,
Bülbüller figan etsin, kızıl güller de solsun.
İçimde hapis kaldı, gün görmeden yıllardır,
Kimi gün şeytan diyor, yeter gizleme haykır.
Korkuyorum dilinden, hayır derse neylerim,
Dert oldu yüreğime, iki kelimelik sır.
9 Ekim 1984 – Salı / Ankara
Duydum ki söz kesmişsin, demek ki artık elsin,
Ardına bakma sakın, git yolun açık olsun.
Kahrımdan ölsem bile, geçmem artık kapından,
Her ne varsa yaşanmış, aramızda sır kalsın.
Ekim 1988 - Ankara
Devrine hükmetmişti, yoktu o kadar yaman,
Cesur, bilge, kudretli: ilkeliydi Selim Han.
Onu sırtından vurdun, mertlik bu mu şirpençe,
Nice seferler kaldı, yıkıldı koca sultan.
28 Şubat 1988-Pazar / Ankara
Sevme istemem artık, unut beni arama,
Geçmişim bu sevdadan, köz basmışım yarama.
Gönül eğlemek için, başka birini kandır,
Selam sabah eyleme, benden yana uğrama.
2 Ağustos 1987 – Pazar / Ödemiş
Belki de ben büyüttüm, değmezdin bu övgüye,
Layık değildin hiç de, bu çılgınca sevgiye.
Günahım neydi bilmem, nerden düştüm bu aşka?
Tanımasaydım seni, sevmeseydim hiç keşke!
Yar mı yoktu gönlüme? Senden başka sevmeye,
Değer miydi bu kadar, kara bağrım dövmeye?
Uzansam tutacağım, ellerini nihayet,
Rüya olsan da güzel, haydi biraz yardım et.
Düşüp uyanmayayım, ranzamdan bu sefer de,
Sabah olmasın bugün, uzasın gitsin sohbet.
27 Haziran 1988-Pazartesi/Ödemiş
Şairliğim tuttu yine,
Yazıyorum üç beş satır.
Bir gün geçerse eline,
Beni düşün eyle hatır,
Bir aşığın vardı hani,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!