Tanımadın haklısın, yıllar geçti aradan,
Neyleyim beni senden, mahrum etti Yaradan.
Kırk kat yabancı gibi, bakıp geçtin yüzüme,
Anladım senin için elim artık sıradan.
6 Ağustos 1988 – Cumartesi / Ödemiş
Bu gece gidiyorum yıldızlardan öteye,
Neyim varsa bırakıp, veda edip her şeye.
Yarım kalmış aşkımı, sana bıraktım felek!
Benden yadigâr olsun, hep kıskanmıştın diye.
Aralık 1988 - Ödemiş
Bu son görüşüm artık, seni sen olaraktan;
Yarın başka birisi olacaksın tümüyle.
Bir bak ki farkım var mı, düşen sarı yapraktan?
Bana geçmiş bahardan, veda şarkısı söyle!
Söyle ki ağlayayım, talihime bahtıma,
Yak o mektuplarımı, kimse görmesin başka,
Kalbime kilit vurup, tövbe etmişim aşka.
Seni ilk gördüğüm gün, son görüşüm olsaymış,
Bir daha hiç yüzüne, bakmasaymışım keşke…
6 Ekim 1990-Cumartesi / Bilecik
Vakit geçmek bilmiyor, nerde kaldı bu tren?
Çamda bir baykuş sesi, yok hiç kendini gören,
İçimde bir korku var, ya bu sefer de yoksan,
Şu zavallı yüreğim, olacak hepten viran.
27 Temmuz 1986 - Pazar / Ödemiş
Sızlıyor içerimde, şifa bulmaz bir yara,
Ne ay doğar, ne yıldız; bahtım geceden kara.
Kalmışım el içinde, boynu bükük bir garip,
Söyle neyle dağlanır, gönül yarası tabip!
Bu sancı hiç geçmez mi, nedir bunun çaresi?
Neşter vursan azar mı, yüreğimin yarası?
Kefenden gayrı nedir, kalan dünya malından,
Kim nasıl geldi ise, öyle gider bu handan.
Bir baksan ne cebi var, ne kolu, ne yakası,
Ne saf ipekten mamul, ne de meşhur markası
Bu kadar tamah nedir insanda anlamadım,
Ölüm kol geziyorken, peşinde adım adım.
Tarih bir akarsudur, yatağı hep değişen,
Kimi gün duru akan, kimi gün dolup taşan.
Önüne set çekersen, birikir patlar bir gün,
Sel alır neyin varsa, bakıp kalırsın üzgün.
Yol verirsen kendince, can verir toprağına,
Döndürür çarklarını, daima senden yana.
Gönlümü gözlerinde, tuttun yıllarca rehin,
Salmadın bir gün bile; kul, köle, esir ettin.
Sonra azat eyleyip, kendin gittin gurbete,
Ne diyeyim vefasız, o da senin tercihin!
18 Kasım 1990 – Pazar / Bilecik
Uç uç böceği gibi, uçtun gittin elimden,
Sandın ki annen sana, terlik pabuç alacak.
Çıkma şimdi karşıma, çekil artık yolumdan,
Düşme sakın peşime, baş açık yalın ayak.
15 Nisan 1990 – Pazar / Konya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!