İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Bir ucunda sen varsın, ufkum mavi bir deniz...
Umuda yelken açtım, erişemedim henüz!

2 Mayıs 1984 / Çarşamba - Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Unut her şeyi gönül, geçmiş geçmişte kaldı,
Farz et yaşadıkların, dinlediğin masaldı.
Onlar erdi murada, biz kaldık boynu bükük,
Soldu pembe haller, yerini hicran aldı.

29 kasım 1990-Perşembe/Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bilmem neden her gece, beni sarar bu korku,
El olup gidiyorsun, atıp kalbime oku.
Yıldızlar dökülüyor, bir bir kayıp yerinden,
Gök çöküyor üstüme, kalmıyor gözde uyku.

14 Mart 1988- Pazartesi

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen her dem merkezdesin, çemberin ortasında,
Ben yazan ucundayım, iğnenin ötesinde,

Yazıp tükenen benim, çevrende halka halka,
Başım bağlanmış bir kez, sevemem senden başka.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kurudu gül goncası, kaldı bir karaçalı,
Sen gidip bu diyardan, ellere yar olalı.
Gökten üç elma düştü, tutamadım birini,
Eremedim murada bitti peri masalı.

28 Aralık 1989-Perşembe/Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bakıp da göz ucuyla, gizliden gülüyorsun,
Senin yüzünden böyle, sefilim biliyorsun.
Hiç farkında değilsin kalbime mezar kazdım,
Gömeceğim yakında, sen artık ölüyorsun.

25 Nisan 1988-Pazartesi/Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sevmiş olsaydın zaten, beklerdin biliyorum,
Madem el oldun seni kalbimden siliyorum.
Neydi bilmem muradın, değiştin yüreğimle,
Pekâlâ, öyle olsun, mutluluk diliyorum.

24 Eylül 1990-Pazartesi / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gün gelir biter her şey, bir hiç olur sonunda,
Sendeki bu güzellik, bendeki kara sevda,
Bahar geçer yaz geçer, ömrün hazanı kalır,
Sararır pembe düşler, son söz olur elveda.

15 Kasım 1985 – Cuma / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gurbetten haber var mı, elinde mektup onca,
Günleri ipe dizdim, geçip akşam olunca.
Bugün yine pas geçtin, kapımızdan öteye,
Bari yarına uğra, postacı Tahir Amca!

14 Haziran 1984 – Salı / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Burası yerin değil, düşmüşsün kör kuytuya,
Hasret kalmışsın belli; kelebeğe, hem suya.
Bari bir fal bakıp da, gönlümü eğleyeyim,
Yanlış yerde açmışsın, çok üzgünüm papatya!

29 Nisan 1983 / Cuma - Ödemiş

Devamını Oku