İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Ah be maral bu dağlarda işin ne?
Seni arar tüm avcılar bilesin!
Tazıları çoktan düşmüş peşine,
Çabuk kaçıp kendine yol bulasın!

Ne karaymış alnındaki yazılar,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ne çok inandık kandık, hayat denen masala,
Bir varmış bir yokmuşuz, okunduğunda sala.
Omuzlarda taşındık, bir süre yas içinde,
El çekti dostlar bile, mezara çeyrek kala.

1 Mayıs 1987 – Cuma / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Göz gözü hiç görmüyor, sis içinde her taraf,
Rüya âlemindeyim, gördüğüm her şey tuhaf.
Seni aramaktayım, bir peri masalında,
Bir varmış bir yokmuşuz, gerisi laf-ı güzaf.

21 Ekim 1986 - Salı / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Vur neşteri be doktor, sök kalbimi derinden,
Bir bak iflah olur mu, yaralı her yerinden?
Öleceksem öleyim, çekecek hal kalmadı,
Kurtar beni bu dertten, ayır onu yârinden.

14 Eylül 1990-Cuma / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

İstersen bağır çağır, eyle bin kere azar,
İstersen hiç aldırma, eyleyip sarfınazar
Gönlüm sevmiş bir kere katlanır her cefana,
Bin kere öldürmüşsün, bin bir olsa ne yazar!

23 Mart 1987-Pazartesi / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Hadi ben seni sevdim, bilmeden hata ettim,
Gözlerine aldanıp, cismim ateşe attım.
Demedin ki gözlerim yalancıdır inanma!
Baktıkça mum misali; eridim, aktım, bittim.

27 Şubat 1989-Pazartesi / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gelir geçer sanmıştım, dert etmedim evvela,
Ne var ki bu yangını, söndüremedim hala.
Neler neler denedim, seni unutmak için,
Çırpındıkça tutuştum, oldum daha müptela.

14 Ekim 1988 – Cuma / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

İşte musalladayım, çok geç kaldın be gülüm,
Gördün ya dur desen de, beklemiyor bak ölüm.
Yıllar yılı gözledim, yolunu hep ümitle,
Yedi bitirdi beni, bu bekleyiş, bu zulüm.

6 Temmuz 1989-Perşembe / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Al bu kızıl güle bak, kanayan kalbimi gör!
Onu sen yaraladın, hançer dilinle nankör...

4 Mart 1983 – Cuma / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Aklımı aldın baştan, ettin tümüyle sürgün,
Bir kızıl köz misali gönlüme düştüğün gün.
Sen al duvaklı gelin, tomurcuk narçiçeği,
Nasıl gittin ellere, beni bırakıp üzgün

7 Şubat 1991-Perşembe/Bilecik

Devamını Oku