O ateşi sen yaktın, beni içine ittin,
Yandıkça aşk narında, acımadan seyrettin.
Madem kül olduğumu görmektiyse muradın,
Daha kızıl kor iken, neden ansızın gittin?
17 Mayıs 1989-Çarşamba / Ankara
Bu şehr-i İzmir’dir ki, bi misl ü behâdır,
Bir sengine ne Acem, cümle âlem fedâdır.
Güneş bile günbegün doğar yurdum şarkından,
Meyleder daim ona, belli ki bu sevdadır.
Bir eşim olsun candan; bir işim, bir de sazım,
Bir oğlum olsun bir de, nur tanesi bir kızım.
Malda mülkte gözüm yok, yeter ki sağlık olsun,
Mutluluk bence budur, daha fazla ne lazım.
27 Mart 1988- Pazar / Ankara
Postacı çal kapımı, ondan bir mektup uzat,
Kaldı gözüm yollarda, yetti cana bu hasret.
Aylar mevsimler geçti, dönmeyecek belli ki,
Bari bir haber gelsin, senden umarım medet.
13 Temmuz 1987-Pazartesi / Ödemiş
Ne diyeyim bir söyle, daha bilmem ki sana,
Revamıdır çektiğim, bunca hasretlik bana.
İki satır mektup yaz, neredesin bileyim,
Gelip son kez göreyim, bari Allah Aşkına.
2 Nisan 1990-Pazartesi/Konya
Azat ettim ey gönül, sal gitsin şu sevdamı,
Benden ona fayda yok, bilmem ki farkında mı?
Helal etsin hakkını, benden yana helaldir,
Kapattım o defteri, tövbe bir kez daha mı…
2 Aralık 1984-Pazar/Ankara
Bademler çiçek açtı, sokağında matem var,
Gelir geçerim yoksun, gözlerim seni arar.
Ben gülümü isterim, gerisi elin olsun,
Korkuyorum bu sene sensiz geçecek bahar,
2 Mart 1990-Cuma / Ödemiş
Soyadım Kocadağ’dır, adımsa malum İzzet,
Şairim; şiir yazmak, sayılırsa marifet,
Kimseyle hesabım yok; başım dik, bağrım açık,
Bir Tanrı’ya borcum var, o da candan ibaret.
1 Kasım 1988 – Salı / Ankara
Bende kalmasın sevdan, gidiyorsan nihayet,
Al götür yüreğimden, dönmeyeceksen şayet.
Hasret olur, gam olur, türlü derde dönüşür,
Ölürüm çok geçmeden koyma sakın emanet.
3 Nisan 1989- Pazartesi /Ankara
Sultan idim azloldum, ne tac kaldı ne tahtım,
Birikti yıllar yılı, günü gelmeyen ahtım.
Doğmadı sabır ile beklediğim yıldızım,
Sen katran gecelerden, daha karasın bahtım.
27 Ocak 1990 – Cumartesi / Ödemiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!