İyi'ki Sevmişim Şiiri - Ali Saye

Bazı insanlar vardır…
Seni sever, yanında olur, değer verir.
Ama kalp dediğin şey,
Kendine iyi geleni değil;
İçinde fırtına koparanı seçer bazen.

İnsan, onu sevene değil de
Kendi sevdiğine gider hep.
Yanlış olduğunu bile bile…
Canını yakacağını hissede hissede…
Yine de döner dolaşır,
Aynı ismin etrafında kaybolur.

Çünkü bazı hislerin mantığı olmaz.
Kalp, doğruları bilse bile
Yanlışlardan vazgeçemez bazen.
Ve insan…
En çok da kendine zarar veren duygulara tutunur.

Birini unutmaya çalışırken bile
Onun sevdiği şarkılarda bulursun kendini.
Bir sokaktan geçersin,
Bir cümle duyarsın,
Bir koku gelir ansızın…
Ve bir bakmışsın,
Aylarca sustuğun acı
Tek bir anda geri dönmüş içine.

Kimse bilmez aslında
İnsan geceleri neyle savaşıyor.
Gündüz gülen yüzlerin altında
Ne kırgınlıklar saklanıyor…
Kaç kişi “iyiyim” derken
İçinde sessizce dağılıyor.

Bazı vedalar vardır mesela…
Bitmiştir ama gitmemiştir içinden.
Sesini duymasan bile
Bir cümlesi yaşar içinde.
Ve ne kadar inkâr etsen de
Kalbin, onun adını hâlâ ezbere bilir.

Çünkü sevgi dediğin şey
Unutmakla bitmiyor bazen.
İnsan, sevmediğini saniyeler içinde siler de
Gerçekten sevdiğini yıllarca içinde taşır.

Birine alışmak kolaydır belki…
Ama onu kendinden söküp atmak,
İşte en zor savaşlardan biridir.
Çünkü bazı insanlar
Hayatına girmez sadece;
İçine işler.

Sonra geceler başlar…
Herkes uyurken büyür insanın içindeki sessizlik.
Dışarıdan bakınca sakin görünür dünya
Ama insanın içinde
Koca bir savaş vardır aslında.

Bir yanda unutmaya çalışan akıl,
Diğer yanda vazgeçmeyen bir kalp…
Ve insan tam ortasında kalır bunun;
Ne geri dönebilir,
Ne tamamen gidebilir.

Bazen sadece susarsın.
Anlatamazsın kimseye içindekileri.
Çünkü bazı acıların tercümesi yoktur.
Ne kadar konuşsan eksik kalır,
Ne kadar anlatsan anlaşılmaz.

İnsan en çok da
“Ben seni gerçekten sevmiştim…”
diyemediği yerde kırılır.

Çünkü bazı sevgiler kavuşmak için değil,
İnsanın içine iz bırakmak için gelir.
Ve bazı insanlar
Hayatının geri kalanında
Kimseye anlatamadığın bir yara olur.

Ama yine de seversin…
Kırılmış olsan da, yorulmuş olsan da…
Çünkü kalp dediğin şey
Mantıkla değil, hislerle yaşar.

Ve insan…
Bazen en büyük hatasını bile
“İyi ki sevmişim…” diye hatırlar.