İyi Değilim Şiiri - Sempatiksair Emrah

İyi değilim…

Artık 6 Şubat 2023 kadar çaresizim.
Kendi ocağımda esir gibi mahkûmum.
Boğulacak kadar asılmışım.
Filistin kadar öksüzüm.

Gazze kadar bitkinim.
Ağlayan bir çocuğun gözyaşları kadar umutsuzum.
Gökkuşağı açmayan gökyüzü kadar yalnızım.
Kararmış bulutlar kadar ağlayan gönlüm…
İyi değilim.

Sessizliğe terk edilmiş bir ezan kadar kederliyim.
Kapısı hiç çalınmayan bir ev kadar unutulmuşum.
Sönmüş kandiller kadar üşüyor içim.
Kırılmış bir aynanın hatırası kadar parçayım.

Yıkılmış duvarların arasında kalan bir dua kadar kimsesizim.
İyi Değilim...
Adı unutulmuş mezarlar kadar sessizim.
Rüzgârın savurduğu kuru yaprak kadar yönsüzüm.

Kendi gölgemden bile uzak düşecek kadar yorgunum.
Bir annenin cevapsız bekleyişi kadar ağır iç çekiyorum.
Takvimi durmuş bir odanın duvarı kadar zamanım eksik.
Geceye yetişemeyen bir yıldız kadar gecikmişim hayata.

İyi Değilim...iyi Değilim...

Denize varamayan bir nehir kadar yarım kalmışım.
Güneşi unutan bir sabah kadar solgunum.
Çiçek açmayı beklerken ayaza yakalanmış bir dal kadar kırgınım.

Sanki dünya dönüyor da ben aynı acının içinde dönüp duruyorum.
Her nefesim, omuzlarıma bırakılmış görünmez bir dağ gibi ağır.
Her susuşum, bin cümlenin enkazı altında kalmış bir çığlık.
Her bakışım, geri dönmeyecek bir mevsimin ardından edilen son veda.

İyi değilim…
Çünkü içimde, kimsenin duymadığı bir kıyamet kopuyor.
Ve ben, kendi enkazımın altında,
Hâlâ bir avuç umut çıkarabilmek için
Kalbimle toprağı eşeliyorum.