Kadife Bir şiirsin Şiiri - Sempatiksair ...

Kadife Bir Şiirsin

Kadife bir şiirsin gönül perdemde,
Bir ırmak gibi sevdim seni; çılgın çağlayanlar misali.
Gözümün ardında sakladım adını,
Bilinmeyen çağların ötesinde kaldı kalbin.

Meftunun da oldum, kalbin ansızın da sevdim seni,
Ey reyhan kokulum, baharı gönlüme indirenim,
Acz ettim; kendimi revan olup bıraktım zamana,
Kimi zaman bir damla, kimi zaman umman oldum.

Devranı figân eyledim; estin içime bir ihsan gibi,
Bir nefesin ömrüme bin bahar yazdı sessizce.
Adını andıkça gece kandile döndü,
Yıldızlar secdeye vardı kirpiklerimin ucunda.

Sen bir gül değildin yalnız; gülün hikmetiydin,
Ben ise dikenine razı bir derviş misali.
Her ayrılık beni sana biraz daha yaklaştırdı,
Her hasret, vuslatın eşiğinde bir dua oldu.

Rüzgâr saçlarını değil, kaderimi savurdu,
Kalbimin en tenha yerine adını işledi.
Bir bakışın, bin kitaptan derin bir hakikatti;
Okudukça kendimi unuttum, seni bildim.

Ne zaman "ben" desem eksildim,
Ne zaman "sen" desem çoğaldı içimde umut.
Aşk, beni bana bırakmadı;
Adını söyleyince bütün yollar nur kesildi.

Şimdi bil ki gönlümde tükenmeyen tek mevsim sensin;
Ne hazan söndürebilir seni ne de zaman.
Çünkü seni sevmek bir ömür değil,
Ezelden ebede uzanan sessiz bir duadır.
Ey Reyhan kokulum;Reyhan kokulum...