İstemem Şiiri - Sempatiksair Emrah

Gönül tahtımda senden gayrı bir sultân istemem,
Cihânın mülkünü verseler, sensiz virân istemem.

Seher vakti gülün bülbülle ettiği râzı dinledim,
Benim derdim senin aşkın; gayrı bir dermân istemem.

Cemâlin bir tecellî etse şu mahzûn nigâhıma,
Ne kevserden murâdım var, ne başka bir cinân istemem.

Hicrânınla kavruldu bu sîne-i nâçiz ü biçâre,
Senin aşkın bana kâfî, başka bir mihmân istemem.

Geceler şem‘-i hasretle sabaha dek yanar durur,
Senin adınla tüten bir kalbe ben pervâne istemem.

Kapında bir gedâyım ben, nasîbimse eğer lütfun,
Cihânın padişâhı olsam yine senden nişân istemem.

Ne Leylâ'nın hikâyesi, ne Mecnûn'un çölü isterim,
Benim çölüm senin aşkın, gayrı bir dâstân istemem.

Eğer bir gün nazarın değse bu dil-i virânıma,
Ölüm dahi gelse karşıma, senden firâk istemem.

Bir nazarınla dirilir, bin senelik hüznüm bile,
Sensiz açan hiçbir gülde ben artık bir cân istemem.

Adın düşse gecenin en tenha saatlerine,
Senden gayrı bir nağme, senden gayrı lisân istemem.

Gönül dergâhına senden başka bir isim yazmadım,
Ne şöhret ister bu gönül, ne şan ü şöhret, ne unvân istemem.

Bir gün vuslatın nasîb olsa şu garîb gönlüme,
Ne dünyâdan bir murâdım var, ne başka bir mekân istemem.

Ömrümün son deminde gözlerim kapansa eğer,
Dilimde senin adın olsun; gayrı bir beyân istemem.

Bu sevda mühürlendi ezelden beri sînemde,
Kader hükmünü yazmışsa, ben başka bir fermân istemem.

İsminle başladı gönlümde bu uzun hikâyenin sırrı,
Son nefeste de senden gayrı bir nihâyet istemem.

Aşkın ile yandım ise, varsın kül olsun bu beden,
Küllerimden doğsa bile senden başka bir îmân istemem.

Gül-i hüsnün hayâliyle geçer her dem bu nâçiz ömrüm,
Cihâna sığmaz sevdam, senden gayrı bir cân istemem.

Nazarın bir kez değse, susar içimde bütün feryâdım,
Senin aşkın varken artık başka hiçbir nişân istemem.

Sempatiksair/Emrah Alince.