İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Beynim çarık oldu ayaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.
Bir bitmez inilti dudaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.

Narı parçaladım; içinde O var,

Sen olmayınca nesini seveyim bu dünyanın?
İnsana çivit rengi bakan martısız denizlerini mi,
Gönlüme değirmentaşı gibi oturan dağlarını mı,
Gide gide tüketemediğim tozlu-tozaklı yollarını mı,
Ağaçlarında cıvıltı kalmamış ormanlarını mı,
Sinsi sinsi akıp gitmeye çalışan sularını mı,

Kimbilir nasıl üzüleceksin
Pencerelerde beklerken
Yollardan bir türlü görünmeyişime,
Şu eşikten bir daha giremeyişime
Kimbilir nasıl üzüleceksin,
Beni bulamayışına açtığın kapılar ardında,

Benim karakterim değildir sensiz olmak;
Gururum kırılır gururlar içinde,
İki elim böğürlerimde kalır
Ve iki ayağım bir pabuçta.
Ben ben olmaktan çıkar giderim
Sonuçta.

Her karanlık bir aydınlığı saklar içinde,
Çilelerimin karasevdanı sakladıkları gibi,
Izdıraplarımın,
Yalnızlığımın,
Umarsızlığımın sakladığı gibi.
Her karanlık gecemde senin aydınlığın,

İhtiyar saygıya layık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.
Ummanlar dolaşmış kayık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.

Ak-pak olur saçı ihtiyarların,

Uzanmışım bir akşam vakti eski sırasına bir parkın,
Sıra seninle oturduğumuz sıra,
Bir bilsen ki; ne kadar eskimiş, ne kadar yıllanmış,
Ben ne kadar yeniyim, ne kadar körpe,
Anadan yeni doğmuşlar misali.
Yıldızlar yapraklar arasına sinmiş başımda,

Ben kutluyum, kutluyum,
Her gün, her an mutluyum,
Herşeyden umutluyum
Sen yanımda oldukça.

Dert kalmıyor sevince,

Göle atılan bir taş gibi düştün yüreğime,
Sudaki halkalar misali açılıp büyüdü acılarım,
Her yaram bir ayrı sızladı, sancılandı,
Küllendiğini sandığım ayrılık
Canlandı.

Sevmesen de söyleme; kırılır incinirim,
Yıllar yılı tak yaptım seni törenlerime.
Bilsem ki sevmiyorsun, kendimden tiksinirim,
Selam koyup yolladım gurbet trenlerine.

Sandım ki seven olur başkasını seveni,