Gediz ‘de kalmadı takat,
Vadılı lele Türkmen Kızı.
Deprem bizi etti sakat,
Vadılı lele Türkmen Kızı.
Kadirli ‘de vur adamı,
Tükettim bir körpe gençliği senin yolunda,
Karasevdanda eritiverdim kar gibi,
Ne acıdım, ne tek bir kere pişman oldum,
Verdim verebildiğimce
Eşi-benzeri görülmemiş bir cömertlikle harcadım,
Bir daha elime geçmeyeceğini bile bile
Bir gün dağılacak bütün mezarlar,
İçi fırlayacak dışa toz gibi.
Dağlar yassılacak, gök dürülecek,
Eskimiş, porsumuş yırtık bez gibi.
Yanacak kayalar, tutuşacak yer,
Sana kalsa; hayallerini bile esirgersin benden,
Ne düşte gösterirsin kendini, ne gerçekte,
Kör bırakırsın beni çöllerde gündüz gözü,
Bir kuru haberini bile göndermezsin rüzgarlarla,
Esirgersin kuşlardan,
Kervanlardan,
Yerleri, gökleri yaratan Tanrı
Seni yerlerden, göklerden güzel yaratmış.
Gecelerimi süsleyen yıldızlardan,
Denizdeki mehtaptan,
Karanlıklara değip geçen gecekuşlarından,
Martılara şifa olan körpe sabahlardan,
Ayrılığın yine çöktü gönlüme,
Yine çınladı kulaklarım,
Sızladı burnum,
Yaşlar içinde kaldı uslanmaz gözlerim,
İki elim kanda, karasevdan yakamda,
Sanki devlerle güreşmiş, sanki yerlere serilmişim,
Seni yine bahar ettim dünyama,
Çam ettim, çınar ettim, köknar ettim, ladin ettim
Saldım dağlarıma,
Serptim tepelerime, yamaçlarıma çayır-çimen ederek,
Rengarenk çiçek eyledim dallarıma, yapraklarıma,
Yağmur edip yağdırdım cömertçe, baharıma,
Solgun-silik düşler içindeyim sanki;
Önce bir çiçek görüyorum, sonra sen oluyorsun,
Daha sonra, dikenler alıyor yerini birden,
Gül dikeninden farklı,
Devedikeni gibi bir şeyler,
Acılar içinde kalıyorum sana her uzanışta,
Ağa ‘mız var mahallede;
Kızlarağası benim Ağa ‘m.
Eşi yoktur bu dünyada;
Tey tey benim Ağa ‘m.
Benim Ağa ‘m safi kafa,
20*
İstemem tek bir an senden ayrılmak,
Sen beni bırakma, aman Erzurum.
Tabiat kudreti senin dağların,
Avrupa ‘lı eder seyran Erzurum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!