İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Beynim çarık oldu ayaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.
Bir bitmez inilti dudaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.

Narı parçaladım; içinde O var,

Sen olmayınca nesini seveyim bu dünyanın?
İnsana çivit rengi bakan martısız denizlerini mi,
Gönlüme değirmentaşı gibi oturan dağlarını mı,
Gide gide tüketemediğim tozlu-tozaklı yollarını mı,
Ağaçlarında cıvıltı kalmamış ormanlarını mı,
Sinsi sinsi akıp gitmeye çalışan sularını mı,

Kimbilir nasıl üzüleceksin
Pencerelerde beklerken
Yollardan bir türlü görünmeyişime,
Şu eşikten bir daha giremeyişime
Kimbilir nasıl üzüleceksin,
Beni bulamayışına açtığın kapılar ardında,

Benim karakterim değildir sensiz olmak;
Gururum kırılır gururlar içinde,
İki elim böğürlerimde kalır
Ve iki ayağım bir pabuçta.
Ben ben olmaktan çıkar giderim
Sonuçta.

Her karanlık bir aydınlığı saklar içinde,
Çilelerimin karasevdanı sakladıkları gibi,
Izdıraplarımın,
Yalnızlığımın,
Umarsızlığımın sakladığı gibi.
Her karanlık gecemde senin aydınlığın,

İhtiyar saygıya layık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.
Ummanlar dolaşmış kayık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.

Ak-pak olur saçı ihtiyarların,

Sanki denizden çıkmışsın, deniz kokuyorsun,
Sanki bürünmüşsün gümüşten pullara,
Çamlara sinmişsin yücelerde sis olup
Taştan taşa atlayan sularda gülüşlerin,
Sanki bana gelinciklerin içinden uzanıyor
Ellerin.

Gediz ‘de kalmadı takat,
Vadılı lele Türkmen Kızı.
Deprem bizi etti sakat,
Vadılı lele Türkmen Kızı.

Kadirli ‘de vur adamı,

Tükettim bir körpe gençliği senin yolunda,
Karasevdanda eritiverdim kar gibi,
Ne acıdım, ne tek bir kere pişman oldum,
Verdim verebildiğimce
Eşi-benzeri görülmemiş bir cömertlikle harcadım,
Bir daha elime geçmeyeceğini bile bile

Ben seni incecik yağmurlara ısmarladım,
Kucakları güneşlere açılan yağmurlara;
Ateşe birer tanrısal öpücük gibi inen,
Bıktırıp usandırmadan dinen
Çisil çisil yağmurlara ısmarladım.
Onun için seni yağmurlarda bekliyorum