Saçına güneş vurmalı ki; sen sen olasın,
Deniz yalamalı ki kumsalda ayaklarını,
Kumrular konup kalkmalı ki omuzlarına,
Dalmalı ki uzaklara gözlerin,
Bana hep öyle tepeden bakmalısın ki;
Sen sen olasın.
Seni sevmek öksüz bir çocuğu sevmeye benziyor,
Seni sevmek bir bayramı sevmeye benziyor.
Ceviz yaprağı üzerine koyulmuş kirazı,
Mavi sulara kurulmuş bembeyaz gemiyi,
Islak suların yaladığı altın kumları.
Seni sevmek düşlü uykuları sevmeye benziyor,
Ne mendilim tuğralı,
Ne günlerim karalı,
Yalnız kalbim yaralı
Seni sevdim seveli.
Kaynayıp coşuyorum,
Seni sevince sabretmeyi öğrendim,
Durmayı, beklemeyi, bırakıldığım yerde kalmayı,
Direnmeyi öğrendim
Kasnakların zamanı sağabildiği ana kadar.
İsyan etmeyi öğrendim erimeye, çürümeye, bitmeye,
Pul pul olup dökülmeye.
Dalda kiraz gibisin,
Bir seçkin naz gibisin,
İçimde haz gibisin
Seni sevmek ne tatlı.
Bakınca can yakarsın,
Seni sevmek baharı sevmak kadar güzel,
Dalı, yaprağı, tomurcuğu sevmek kadar,
Yaz ortasında özlenen kışı,
Kış ortasında özlenen yazı sevmek kadar güzel,
Balık senize ne denli yakışırsa,
Daldan düşmüş bir yaprak rüzgara,
Laf ola, beri gele türünden sevmedim seni ben,
Kerem ‘e, Mecnun ‘a, Ferhat ‘a örnek olmak için sevmedim,
Sevmedim dillere destan olmak üzere,
Zaten ben bile bilemedim nasıl edip de seni sevdiğimi.
Bir de baktım ki;
Saplanmış yüreğime ucu zehirli bir ok,
Saklanma alnına düşen perçeme
Korkup gözlerinin yalanlarından.
Bırak sevdiğimi herkes anlasın
Tutuşan kalbimin dumanlarından.
Aşkı bilmeyene anlatmak ne zor,
Güneş belirince tepelerden, sen beliriyorsun,
Soyuyorsun kederlerimin kabuklarını,
Ne saklım kalıyor, ne gizlim,
Yağmur gibi yağıyor çilelerim gözler önüne,
Çektiklerim, ızdıraplarım, gözyaşlarım,
Kemiklerime kadar işleyen sızılarım,
Sensiz gecelerde sabah mı olur?
Yaralı kalbime felah mı olur?
Sana ‘Leyla’ desem günah mı olur?
Mecnun ‘u mahveden Leyla değil mi?
Çile döner durur garip başımda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!