İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Anladım niyetin yok beni bir kez sevmeye,
Aşkımız prangalı bir mahkummuş, bilmedim.
Kendimi adamıştım bu aşka güvenmeye,
O meğerse tükenen, sönen mummuş, bilmedim.

Bir güzel parıltıydın hüzünlenmiş sularda,

Niye mecburum bu karanlıklara, bilemiyorum,
Bu zalim akşamlara, bu gaddar gecelere,
Bir bir seçilmeyi bekleyen bu karmakarışık hayallere?
Bir kuru başım, bir Sen ‘im değil midir varım-yoğum?
Niye mecbur olayım bu kanıbozuk karanlıklara,
Bu soluk soluğa kalıp da varamadığım uzaklıklara?

Rüzgar değil biliyorum, sensin pencereme vuran,
yağmur değil biliyorum, sensin çiseleyen,
çünkü başka hiçbir kimsem yok
gelmesi beklenen.

Bir gelsen, açarım kapılarımı ardına kadar,

Bu bahar seni anlatıyor bana,
Topraktan yükselen buharlarla,
Dallardan doğaya göz kırpan çiçeklerle,
Öteden-beriden uyanıp gelen
Arılarla, böceklerle,
Sesiyle çayırların, çimenlerin,

Sesin bir çağlayan güller içinde,
Dilin en güzel dil diller içinde,
Gözlerin derin göl göller içinde,
Şarkın yağmur gibi rüzgar altında.

Tutup öpmek gerek parmaklarını,

Güneşin her batışında düşerim yollara ardınsıra,
İçimde çırpınıp dururken yaralı yüreğim,
Ay batar, yıldızlar görünmez olur karanlık göklerimde,
Serilir karanlıklar ayaklarıma benden sana doğru,
Yürürüm ayaklarım kan içinde, tabanlarım yarık,
Önümde, arkamda, sağımda, solumda karabasanlar,

Ne de ağırmış karasevdanın bedeli;
Anıları birer birer bulup yeniden yeniden yaşamak,
Çıkarıp çıkarıp gözden geçirmek
Gizlendikleri o karanlık yerlerden,
Her anı yüreğe saplanacak bir mızrak gibi doğruluyor
Siperlerden.

Sor, hangi konuda darda kaldıysan;
Seni doyuracak cevaplar bende.
Gel bana, yollarda duraladıysan,
Henüz yazılmamış kitaplar bende.

Yetişmemiş insan sarhoş gibidir,

Defineci nasıl isterse bir defineyi,
Hasta nasıl beklerse yudum suyunu,
Bozkırlar nasıl yekinirse tren seslerine,
Çorak toprak nasıl bir özlerse yağmurlarını,
Karanlıklar nasıl mumla ararlarsa aydınlıklarını,
İşte seni öylesine bekliyorum yemyeşil umutlarla,

Ben muhtacım bir tek sana,
Avuç açtım yana yana,
Koy olayım bir tek dana
Otlattığın sürüde ben.

Koru beni aban ile,