Ben gülüme ok attım,
Örseledim, ufattım,
terk edip beni gitti,
Yüreğime arattım.
Gülüm bana gülerdi,
Güller serdim yoluna
Dönersin diye bana,
Günlerce yol gözledim
Gelmedin inadına.
Vuslatın adı güzel,
Onlara minnettarım, gücenme yağmurlara,
Ben seni çisil çisil yağmurlarla tanıdım.
Benziyordu damlalar saçında billurlara,
Yağmur olup saçına damla damla bağlandım.
Bulutlar geçiyordu parlak bir ay önünden,
Gel artık, gel bana, bitsin ayrılık,
Hasretten, elemden ölesim geldi.
Çiçekli dalların aralarından
O yüzünü yine göresim geldi.
Sarı saçlarında yanan güneşi,
Mazi geçip gitti, dönmek istemem,
O son yaprak gibi dallarda kaldı.
Billur gibi akan sular kurudu,
Geçmişler kuruyan göllerde kaldı.
Aşkım yorgun argın yürüyüp gitti,
Yağmurlar altında veda ederken
Ettiğin yeminler dillerde kaldı.
ömdüm yüreğime elemlerimi
Gözyaşım rüzgarlı sellerde kaldı.
Körpecik izlerin doldu yağmurla,
Aynalarda seni görüyorum kendimi göreceğime,
Saçların benim kendi saçlarım,
Kaşların, gözlerin, benim kaşlarım, benim gözlerim,
Yanakların benim yanaklarım,
Dudakların benim dudaklarım,
Kirpiklerin benim kirpiklerim.
Islandı gözlerin yağmur altında,
Süzüldü gözyaşın yanağa doğru.
Aldırma; her çile biter, tükenir,
İner tebessümün dudağa doğru.
Gencecik ömrünü dertle tüketme,
Sakın ha yeltenme bana bakmaya;
Olur ki bakışın günah sayılır.
Devam et kalbimi böyle yakmaya,
Ettiğim her feryat bir ah sayılır.
Gülersen taş düşer sanki töreden,
Ben zalime tutuldum da
Gönül laftan anlamıyor.
Yalanlara aldanmam da
Gönül laftan anlamıyor.
Biliyorum; cefa eder,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!