Uyku yok, gecenin üçünde bari
Hayal ol, geceme gel anneciğim!
Onca kirin pasın içinde bari
Gönlümü avcuna al anneciğim!
Hayal ol, geceme gel anneciğim!
Güvercinler taklaya geldi de yakalandı
Tuzağı kuran çocuk, kimin elinde ipin?
Kaç yuvaya mal oldu ah bilsen bu tertibin
Son tahlilde birinin kanadı parçalandı
Birinin gözünde yaş birinin canı yandı
Bugün senin doğum günün sevgilim
Geceye şavkından yıldız yağıyor.
Arz ı endamından tutuldu dilim
Güneş bile sanki ilk kez doğuyor.
Kurt kuzuya, ak karaya yar oldu
İlkbaharı zemheri tadında yaşıyordum
Bir gün yazın tadına varamadım, yanarım
İleri her adımda geriye düşüyordum
Bir tek kendi yerimde duramadım, yanarım
Gün aktı penceremden, su toprağa kavuştu
Yüreğime ateş saldı gözlerin
Hükmetti dünyama her bir kıvılcım
Kınında tutuklu kaldı kılıcım
Hançeremde hançer oldu gözlerin
Ruhumu bedenden aldı gözlerin
Göklerde bir isyan başlattı, sonra
Kahırla toprağa düştü gözlerin.
Bir lanet uğramış gibi yağmura
Çatlamış dudağa düştü gözlerin.
Ahh, ahu gözlerin, ahh o gözlerin!
Ne zaman bir seher yeline düşse
Üşümüşlüğünü Güneş’ten bilir.
Karartır ufkunu ruhundaki kir
Revan olur kulak verdiği sese
Ah! Yüreğim şimdi nerde, kim bilir!
Kalbin hazin yanını kavururken alevler
Martın on sekizini karaya çaldı bahar
O gün düşman belledi gözlerimi aynalar
Hüzün bulutlarının sarmaladığı evler
Ve öksüz çocukları korkutan ürkünç devler
O gün aynı kefene sığdılar, mecburdular
Sen yoktun,
Üşüyordum,
Düşekalka büyüyordum.
Dizimde kan, ağlıyordum, susmak zordu, uyuyordum
Günlerce ben suya hasret
Kirlendi kalp, soldu gönül, gözleri bed ademin
Halisane her bakışta bir uçurum gizlidir.
Tevazua uğramaz dil, derdi büyük her demin
Her rukua eğilişte hadsiz kurum gizlidir
Ağacı kökünden yemiş kurdu derman belledik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!