İçimde bir dinginlik ve sessizlik
beynimde volta atan bir düşünce
yürürken caddede kendi halimde az önce
çiçek satan bir kadına çarptım hafifçe
göz göze geldik bakıştık öylece
gözleri bir dost kahvesi gibi gülümsüyordu
Aldanmış bir çocuğum ben
koştum durdum
rengarenk düşlerin peşinde
çıkamadım kaldım yalan gecelerde
ne bir sapanım var şimdi
ne de bir misket cebimde
Nedense bu son günlerde
hep aklımda fikrimde
çocukluğum, başıboşluğum
başına buyrukluğum
ah çocukluğum
ah başıboşluğum
Her gün bu kafede oturup seni izliyorum
ne zaman gelsem buradasın
belki sen de benim gelmemi bekliyorsun
elimde kitaplar ve kulaklığımda müzik
şiir kitabı olduklarını görmüştün bir keresinde
ben öyle sanıyorum belki de
Odam güneşin sıcaklığını taşıyor
pencerem camlarına kadar gökyüzü
yaşlı bir denizin dingin sessizliğinde
dünyanın getirdiği bilinmezlerdeyim
gelip gidiyor hiçbir şeye ermeyen aklım
çıkmaz sokaklarıma kapı arıyorum
Cumartesi yeni yetme bir gün değil
bakmayın siz onun biraz çılgın olduğuna
sadece eğlence istiyor kendine karınca kararınca
vazgeçemiyor da bu huyundan asırlardır
yine de herkes onu çok seviyor
bende uyardım onun aklına bir zamanlar
dejavu
yaşadığım bu ülke
yaşadığım bu günler
bir dejavu sanki bitmek bilmeyen
onca yıldır uyanamadığım
İçimden deli bir kuş uçar gider
asi rüzgârların üstünde
kanatları gökkuşağı başı bulut bulut
toy bir düğün olur gökyüzünde
tutulur ay tutulur güneş
karanlık esir olur yıldızlara
Bir garipsin sen
anlamak zor
ellerini tutuyorum sıcaksın
yüreğine bakıyorum yoksun
sevilmek diyorsun
yaşama nedenim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!