Değirmen Şiiri - İsmail Akyüz

değirmen

yıllarca üstümüzde
gitmek bilmeyen
kahrolası bir karanlık
kara değirmen
kara düzen
büyüyen yoksulluk
tükenen umutlar
kaybolan hayatlar
insan biçare
yaşamak dediğinse
yüreklere gömülü
bir kara çiçek

durmadan büyüyen ekonomi
arap sermayesi şark kurnazlığı
satılan topraklar verilen vatandaşlıklar
para fonu amerika avrupa birliği
rusyanın güler yüzü
koşturan enflasyon
eğitimin önlenemeyen sefaleti
dinin ve cehaletin istismarı
unutulmaya yüz tutan adalet
işlenen suçlar kurulan kumpaslar
şehirlerde milyonlarca mülteci
mülteci değil onlar işgalci
nefes almak yaşayabilmek
böylesine zorken
muhtaç olmadan kimseye
bir de yetmeyeni paylaşmak
sen yine de bas bas paraları
sen doldur doldur betonları
dik dik plazaları gökdelenleri
unut üretim denilen boş işleri
herkes buna da dünden hazır
kimin umurundaki zaten
ne muhalefet ne sivil kuruluşlar
oturduğumuz ana kucağı değil
küresel afet

önümüzde
üst üste duruyor
kara kaplı defterler
kayıt altına alınıyor
yapılan haksızlıklar
insan kayırmalar
haksız kazançlar
yazdıkça doluyor
tükeniyor hep sayfalar
durmuyor suçlar
oynanan oyunlar
sonu gelmiyor
sürüyor zulüm
kabarıyor hesap
hep kanırtıyor bıçak
zor dayanıyor kemik
deldi delecek
sıra bize de gelecek
haykıracağız hep beraber
tükeninceye kadar nefesler
bu ülke bizim diyeceğiz
artık yeter diyeceğiz
ellerimizde bayraklarla geleceğiz
bir sel gibi akacağız
dolduracağız seçim sandıklarını
değiştireceğiz ülkemizin kaderini