İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Eleanor (bozuldu bir Britanya ikliminde)
Ε λ α ν δ ρ ο ς ve Ε λ ε π τ ο λ ι ς , ve
Zavallı ihtiyar Homer kördür,
Bir yarasa gibi kör,
Kulaktır, denizin kabarışına kulaktır;
İhtiyar adam seslerinin şıngırtısına.

Bu çifte yıldönümünde, bu günde, bu gecede,
bulacaklar mı ıssız bir dünyayı, karşılaşacaklar mı
umutsuz yüreklerdeki derin boşlukla?
Hayır, saatleriyle bir günden daha fazlası,
aynaların ve kılıçların bir geçit töreni bu,
gecesel köklerinden şafağı burkana dek

7. Sone

Bak! O görkemli ışık kaldırırken yanan başını
Doğuda, altındaki her bir göz kutsar
Onun yeni oluşan endamını,
Kutsal ihtişamını bakışlarıyla kutlarlar;

…

Gene de
Mevsim soğuyup ölmeden önce
Taşınıp bir Zephyr’in omuzlarında
Yükseldim yaldızlı gök arasından

...
...

Ya da PANTA REİ

Yağmur ruhlarının sunakları

Bugün olan gün ağzına dek dolu bir kadehti,
bugün olan gün muazzam bir dalgaydı,
bugün bütün bir dünyaydı.

Bugün yükseltti dalgalı deniz
bizi bir öpüşün doruğuna,

Rafa kaldırdığın (iskeleye bağladığın) şu parçalar.
“Kaltak! ”, “Kancık! ”. Calliope ve Gerçek
Çamur atmaktalar birbirlerine sous les lauriers:
Ki Alessandro zencimsiydi. Ve Malatesta
Sigismund:
Frater tamquam

8. Sone

Sen ki nağmesin kulağıma, niçin dinlersin müziği hüzünle?
Şirinlik şirinlikle çatışmaz; haz coşar haz içinde:
Niçin sevmeli ki sevinçle karşılanmayan bir tınıyı,
Veya niçin zevkle kucaklamalısın ki pişmanlığını?

…
Süt mavisi sularda ayın mavnası
Kuthera δ ε ι ν ά (1*) (2*)
Kuthera sempiterna (3*)
Ubi amor, ibi oculus. (4*)
Vae qui cogitatis inutile. (5*)

90 Temmuz’undan

Bir cenaze töreniydi
ve hissetmiştim ölünün
benim düşüncelerimi
benden daha iyi okuduğunu.