İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Ayın direği çürümüş ve yelkeni buruşmuştur.
Martı sarhoş dönenip gider suyun üstünde.
İskelenin ağır dörtgeni yanmış ve kömürleşmiş.
Çalılık boyun eğmiş karanlıkta.

Dışarda, merdivende. Vurur şafak vakti ve vurur

Düşleyerek çatıların üzerinden
Düşüyor soğuk bahar yağmuru;
Dışarıdaki yalnız ağaçta
Haykırıyor bir kuş, haykırıyor.

Toprağın üstüne düşüyor

Bir çember içinde oturuyordu bazı kişiler.
Uzun bir suskunluktan sonra sesleri kısılmıştı.
Derken biri dedi ki:
'Dikkat edin amacımıza'.
Uzun bir suskunluktan sonra.
Başka biri dedi ki:

Âlâ Dost Balladı

Çarmıha Geriliş’ten bir müddet sonra
Simon Zelotes şöyle dedi:

Rahiplere ve darağacına mı

Saf? Nedir anlamı bunun?
Cehennemin dilleri
Kasvetlidir, kasvetin üçlü

Dilleri gibi kasvetli, hırıldar
Kapıda şişko Cerebus. Kendi kendisine

Ve böyleydi O’nun kızı; (1*)
Demeter’in harmanisi gibi siyah, (2*)
gözler, saçlar?
Dis’in gelini, (3*)
Phlegethon Kraliçesi, (4*)
etrafındaki sis gibi donuk kızlar?

Bilim adamları dehşete kapılmıştır
Ve durmuştur Avrupa’nın beyni.
Beyninin durmasındansa
Körlüğü seçmişti Wyndham Lewis.
Rüzgâr altında gece karanfilin ortasında,
Taçyaprakları neredeyse kımıltısız.

Önceden yazdığım dizeler yalandı,
Daha candan sevemem seni diyenler bile.
En harlı ateşimin sonraları yanacağını
Aklım almazdı kırk yıl düşünsem de.
Ama zamandır bu, milyon gayretle sokulur
Yeminler arasına, ve değiştirir kralların fermanını,

Bence engel tanımaz gerçek bir aşkla
Sevmiş olanlar. Aşk demem aşka
Değişik durumlarda değişip duruyorsa,
Ya da meyil duyuyorsa bırakmaya ilk fırsatta.
Aşk dediğin fırtınaya bakar ve titremez asla;
Ah, hayır! Her daim duracak bir işarettir,

Birdenbire yükseliyor
Bilinmez bir kuyudan
Bir araştırma
Anılarında senin
Bedeninin üzerinde bir sarkaç
Ya da bir mermi