İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Süslü günlerin mahvettiği
O eski tuhaf aşk öykülerinin çimenlerine düşmüş
Hoş yarı doğruların şebnemiyle
Ve bal sözcüklerle ve çiçek öpüşlerle
Sana kur yapmak için eğilemem.
Uzaklardan duyulan çanlar misali titrek

Dipten çağıldıyor dalga, köklerle,
o batmış gök kubbenin kızları.
O esnek istilâ fırlatıldı havaya
Okyanus’un temiz gücüyle:
ortaya çıktı kalıcılığı, su bastığında
o derin gücün kameriyelerini

Yabansılıkta yıkanmak isterim:
Üstüme yığılan bu rahatlıklar, boğar beni!
Yanarım, öylesine haşlanırım ki yeni için,
Yeni arkadaşlar, yeni yüzler,
Yerler!
Ah, bütün istediğim

Damların Üstündeki Şarkıyla Uyanan Adam

Sabah, Mayıs yağmuru. Hâlâ sessiz şehir
bir yayla kulübesi gibi. Sokaklar sessiz. Ve
gökte gürlüyor mavi yeşil bir uçak motoru. –
Pencere açık.

Java’nın derinliklerinde, gölgelerin
bölgelerinde: burada duruyor aydınlanmış saray.
Duvarla birlikte büyümüş yeşil sırakemerlerin
arasından yürüyorum ve giriyorum
taht salonuna. Orada oturuyor hükümdar,
hastalıklı beyinli bir domuz, ve kirli bir erkek hindi,

Danseder Mayıs rüzgârları denizde
Dolanırken beyaz dalgaların üstünde,
Gezinir kıyıdan kıyıya yüzeyde
Köpürür sonra denizle birlikte,
Süzülerek gümüş iplikler gibi havada.
Söyleyin, gördünüz mü benim canımın canânını?

Budur yenilik: her küçük cafcaflı
Engel camla sarmalanmış ve garip.
Parıldar ve şıngırdar bir azizin tiz sesinde. Sadece sen
Bilmezsin ne yapılacağını ani ayak kaymalarında,
O kör, beyaz, berbat, erişilmez eğimde.
Bildiğin sözcüklerle ayağa kalkmanın yolu yok.

Denizin o gürleyen kahkahasında
bir tehlike hissetmiyor musun?

Gelinciğin kanayan ipeğinde
bir tehdit görmüyor musun?

Deniz kuşatır burada adayı.
Ama ne deniz?
Coşkundur hep.
Evet der önce,
sonra hayır,
sonra hayır yeniden,

Bütün o adamlar oradaydı
büsbütün çıplak girdiğinde içeri o.
Sarhoştu adamlar ve tükürdüler ona.
Irmaktan yeni gelmiş, yolunu yitirmiş
o denizkızı bir şey anlamadı.
Sataşmalar aktı parıldayan teninde.