Zulüm edip haksızlık yaparken insan
Teraziyi dengede tutuyor gibiydi
Yapmadan yapılanı yıkarken insan
Kanatsız bir kuş gibi uçuyor gibiydi
Halkı mahvedip savaşlar çıkaran da
Aç bırakıp sonra bir kap yemek koyanda
Hakkı anlatırken hak için soyanda
Merhametinden insan kaçıyor gibiydi
Ellerinde kan dillerinde dua var
Hapsetmişler yokluğa ağlıyorken çocuklar
Kimi sığınamaz kimi bir kaşık çorba arar
Şükür sofrasına terkedip bakıyor gibiydi
Kimi yoklukla kimi varlıkla imtihan ederken
Herkesi görüp kulunu kulundan seçerken
Daha gencecik canını feda ederken
Cehennem de ruhları yakıyor gibiydi
Rızkı veren hüda deyip birbirini soyan
Yetim hakkını yiyip yiyip hala doymayan
Merhameti de vicdanı da olmayan insan
Taptığına her suçu atıyor gibiydi
Herkes düşman olsada riyakârlıkta yapar
Zalimlik eder ama yine Tanrıya tapar
Yaradan yarattığını neden cehennemde yakar
Günahlarını ateşte saklıyor gibiydi
Güçlü olana taparak kula boyun büktünüz
Zalime arka çıkıp gariplere hep yüktünüz
Şimdi tövbe ederek sahte gözyaşı döktünüz
Ölürkende ruhuna hile katıyor gibiydi
08.04.2025
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 06:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!