Yağmur Şiiri - Toprak Öztürk

Yine yağmur yağıyor sabahın karanlık yerlerine
Gökyüzü hüzün yüklenmiş şimdi sokaklar sırılsıklam
Kirpiklerim perde olmuş hiç kurumayan gözlerime
Çok yoruldum yorgunum bari bugün ağlamasam

Ihlamur ağaçları seni görünce mi çiçek açtı
Oysaki cemre hazırlığını yapmamıştı daha
Seni duyan toprağın yine uykusu kaçtı
Ne olur şimdi düşme daha varmış bahara

Hangi gözlere sığmadın da inci inci dökülüyorsun
Bulutların kararmış gökyüzünde yasmı var
Yüreğimde kırılan nağmeler ağıtlar söylüyorsun
Seni kavuşturacak ben değilim şu uğuldayan rüzgar

Yağıyorsun çisil çisil karanlığın üzerine
Orda uyuyordu çocuklar güneş birazdan doğar
Senin ıslaklığın damlıyorken gözlerime
Ihlamur çiçekleri bahar gelmeden mi açar

Kokuyordu is tüten bacaların arasından
Göğü tutan dalları pencereme sarkıyor
Yaprakları çiy tutmuş ıhlamur ağacından
Damlaları nehir gibi yeryüzüne akıyor

Bahar geldi diyerek bütün çiçekler filizlenir
Toprağa düşen kimdi hareketlendi bulutlar
Rüzgarlar yavaş yavaş şimdi sana seslenir
Ağlamalar kesildi uykuya mı daldı çocuklar

Bir mışıltı duyuldu toprağın altında çiçek
Kelebekler üzerinde uçar mor kanatlarla
Ihlamur kokuları buram buram gelecek
Yüreği filizlenen çocuk uykuya daldığında

21.01.2024