ANTOLOJİ ESER NO: 441
ESER ADI: On Yıl Gibiydi
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 24.04.2026 / 11:57
COĞRAFYA: Malatya, Arapgir (Kayısı Bahçeleri)
ON YIL GİBİYDİ
[ŞİİR GİRİŞİ]
(Fonda hafif bir bağlama ile okunacak)
"Tam on yıl oldu Arapgir toprağında...
Kayısılar beyaza büründü yine, bahar geldi diyorlar.
Ama ben senin yokluğunu bu bahar daha çok anladım.
Yolunu beklemekten yoruldu bu yorgun gözler.
On yıl... Her günü on yıl gibiydi."
On yıl geçti hala her gün beklerim
Umutlar büyüttüm her an eklerim
Kayısı çiçek açtı doldu kederim
Sensiz bahar gelmez ben çok anladım
Hangi yılın kutlamasıdır bu
Biten bir ömrün damlasıdır bu
Feleğe küsmemin aynasıdır bu
Sen yoksun ya her gün on yıl gibiydi
Bağları süsledim gelirsin diye
Gardaşı budadım yersin bir gaye
Soğan maydanozlar hepsi hediye
Gelmezsen kadere küserim bu gün
Hangi yılın kutlamasıdır bu
Biten bir ömrün damlasıdır bu
Feleğe küsmemin aynasıdır bu
Sen yoksun ya her gün on yıl gibiydi
(SÖZÜM)
Seni bekliyorum Arapgir toprağında. Her saniye, her dakika seni bekliyorum. Eğer umutlarım boşa çıkarsa, Hem kadere küserim, hem feleğe. Seni bekliyorum.
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 11:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Malatya Arapgir'in o uçsuz bucaksız kayısı bahçelerinde, toprağın hasretiyle harmanlanmış bir hikayedir bu... Tam on yıl önce, o kayısı ağaçlarının beyaza büründüğü, kokusunun tüm vadiyi sardığı bir bahar sabahı, sevdiği kadını Arapgir kalesine bakan o eski taş evin balkonunda son kez görmüştü. O gün, sadece bir ayrılık değil, Arapgir'in baharı da sönmüştü. Adam, on yıl boyunca her bahar o kayısı ağaçlarını budadı, bağı süsledi; 'belki bir gün' umuduyla, Arapgir'in güneşiyle kuruyan kayısıları onun için biriktirdi. Ama o balkon hep boş kaldı. Bu eser, o bitmeyen on yılın, Arapgir toprağı gibi sessiz ama derin, feleğe sitemin türküsüdür..."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!