Bir çocuk çizdi bu bulutları
Kavak ağaçları tepesinde bir mensup
Öğlesinde bir Cuma akşamı
Arıyor tanrıyı kendinin tepesinde
Öyle derin, öyle soğuk karlar ülkesinde
Öyle karanlık ve yorgun sevda gölgesinde
Aşağılanan mandıralar bu külleriyle
Savrulurken sabilerin ellerinde
Filizlenir duygular sessizliğiyle
Ayrılığı eşeleyen varlığın
Sancısında kahrediyor geceyi
Evlerin damlarından bak göğe
O yamuk, o eğri bulutları
Evet, bir çocuk çizdi
Bu yaramaz, ağlayan bulutları
Ambar koru bu çayırlarda
Dolaşırken sağrılı sessizliğinden
Bu arayışı bu sedayı
Çalmışken bu gülüşü geceden
Kahrediyor zamansız vedayı
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 16:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!