İnce İnce Şiiri - Hikmet Nazlı

Yaz vaktinden sonra güz çiçekleri
Biter ince ince Hasanoğlan’da.
Kireç ocakları, taş ocakları
Tüter ince ince Hasanoğlan’da.

Yağışın geçi de erkeni de var
Sürprize açıktır bizim ilkbahar
Yağmurun ardına sulu sepken kar
Atar ince ince Hasanoğlan’da.

Bizde de meşhurdur Gelin Kayası,
Çeyizlik yazmalar, iğne oyası.
Akşamdan çalınan yoğurt mayası
Tutar ince ince Hasanoğlan’da.

Bir yandan yenirken hayat sillesi
Bir yandan da yenir köy fasillesi.
Hanımlar toplanıp kurban kellesi
Üter ince ince Hasanoğlan’da.

Gömbeler yağlanır yağlağaçlarla,
Gözleme çevrilir bükleğeçlerle,
Kadınlar hamuru oklağaçlarla
İter ince ince Hasanoğlan’da.

Yöresel halaya durur koçaklar,
Geleneğe uyar kollar, bacaklar.
Geceleyin bahçelerde böcekler
Öter ince ince Hasanoğlan’da.

Yaşayıp giderken bunca kuşaklar
Ayrılır, birleşir türlü kavşaklar.
Bükülür boy veren olgun başaklar
Yatar ince ince Hasanoğlan’da.

Gün gelir kapkara bulutlar ağar,
Şimşek çakar, çetin yağmurlar yağar,
Umutlar yeşerir, çok güneş doğar,
Batar ince ince Hasanoğlan’da.

Kültüre hor gözle bakar nadanlar
Ne olur duyarlı kalsın vicdanlar.
Heybetli çınarlar, taze fidanlar
Yiter ince ince Hasanoğlan’da.

Hikmetî der; demir kesti emirler
Döndü doğal gaza o taş kömürler.
Geçer pare pare nice ömürler
Biter ince ince Hasanoğlan’da.