Bir nilüfer yaprağı elimde
Rengiyle, kokusuyla
Ahenk in duygusu var elimde
Körpe gecenin sesinde
Umuda koşuyor ellerim
Belki sararınca bıyıklarım
Örter üstümü kara bulutlar
Beyazın üstünde beyaz lekeler
Büyüyünce kokusunda huzur
Usul usul secde ediyor
Buğulu karanlık sonrası
Varırdı ürperen evime
Yokluğun ardı tanrı
Anlamazdı insanlar
Ürkek, çekingen, çokça öfkeli sessizliğimi
Duyuyorum uzakların çığlığını
Görüyor ve biliyorum
Avucuna gözyaşı akıtan yerdeyim
Çıradayım, kömürdeyim, madendeyim
Doğumdayım, ölümdeyim, kederdeyim
Taş atardım evime
Üşürken ellerim sessizliğe
Ardında gün vakti çocukların
Dilindeyim biliyorum
Korkudayım, zulümdeyim
Burada değil
Kağıtta, kalemde, şiirdeyim
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 16:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!