İlyas Kaplan Şiirleri - Şair İlyas Kaplan

aşkın tek lisanı var dilara
oda seni yaşamaktır
kalp kalbe diz dize nefes nefese
kelimesi yok
cümlesi yok
harfi yok

dizlerimde açık duran bir kitap
okuyorum saatin vuruşunu
bu minvalde
bir yarış kronometresi
garip bir sessizlik çöküyor ortalığa
seninle yaşananlar hüküm sürüyor

içime taze bir bahar gibi giren
köyler, kasabalar, kentler tanıyorum
yüreğime serilen dağların kekik kokularını
üstüme sinen kır çiçeklerini

içime taze bir bahar gibi giren
köyler, kasabalar, kentler tanıyorum
yüreğime serilen dağların kekik kokularını
üstüme sinen kır çiçeklerini

geride bırakmak istediğin günlerdi onlar
acele ettin
yeni yıllar, yeni yaş dönümleri görmek istedin.
belki de çakılıp kalmalıydın
çamurdan yaptığınız evinizin duvarına

adımlarım boşluğa atılır şimdi,
sesim yankılanır sağır gecede.
dokunamadığım saçlar,

bir sen varsın
bana yakın
bende cehennem
bende hasret

seninle konuşacak

neden
kitapların tozlu sayfalarında sessizce bekleyen
bir kelimeyi sevindirmek için
bir ömür boyu emek sarf ediyoruz
sadece kelimeyi sevindirmek değil elbet gayemiz
hepimizin onlarca kez içinden geçtiği

seni seviyorum diyorum
yıllar böylece akıp geçiyor

Yapraklar sararıp düşerken sessizce
Rüzgar fısıldıyor adını, usulca
Elimde bir fincan çay
Soğuyor.