İlyas Kaplan Şiirleri - Şair İlyas Kaplan

adımlarım boşluğa atılır şimdi,
sesim yankılanır sağır gecede.
dokunamadığım saçlar,

bir sen varsın
bana yakın
bende cehennem
bende hasret

seninle konuşacak

neden
kitapların tozlu sayfalarında sessizce bekleyen
bir kelimeyi sevindirmek için
bir ömür boyu emek sarf ediyoruz
sadece kelimeyi sevindirmek değil elbet gayemiz
hepimizin onlarca kez içinden geçtiği

seni seviyorum diyorum
yıllar böylece akıp geçiyor

Yapraklar sararıp düşerken sessizce
Rüzgar fısıldıyor adını, usulca
Elimde bir fincan çay
Soğuyor.

şimdi seni ağlatan kişi
daha önce yüzünü en çk gülümsetendi
en güzel hayalleri birlikte kurduğun kişi


bizler aslında

içimde bir ateş bir ateş ki
yanıyor, yakıyor
kıvılcımlar saçıyor üzerime
her zerrem sessiz ilticalar da Anda

umutlarım çarmıha gerili yüreğimden kopmuş
bir hüznün vardiyasında bahtımı karşılar yalnızlık
düşerim menzilsiz yollara
her fecir vakti

sen gizli sırları bilmezsin…
yüzlercesinin yüzü yırtık
yüzlercesi suçsuz, günahsız
esir olmuş
toprakla karışık ,kaskatı
kupkuru…

Sen ruhumda sönmez bir ateş yakıp da gittin
(HASRET-NÂME)
Bu eser, klasik edebiyatın ritim kalıplarıyla yazılmış, her biri beşer mısradan oluşan (Muhammes) bir şiirdir. Şiirin tamamında "ayrılık" teması, insanın dünyasını başına yıkan, ruhunu yaralayan sarsıcı bir olay olarak işlenmiştir.
Vezin: Mef’ûlü / Mefâîlü / Mefâîlü / Feûlün

Koptuysa kopar hablü’l-emeller o mahalden