Gönül senden ayılmaz hiç (Murabbaı)
Vezin: Mefâ’îlün / Mefâ’îlün / Mefâ’îlün / Mefâ’îlün
Nazar kıl gönlümün şehrine dünyâ fânidir cânâ,
Cihânın mülkü bî-pâyân, vefâsı azdır ey yârım,
Gönül bir şehre benzer ki harâb olmuş gamından âh,
avuçlarımda menekşe mavisi çiçekler
aşk kokar zamanın tüm parçacıkları
ay ışığı umutlar indirir gökten
aydınlık…bir elif miktarı
aşk miktarınca yürek
eriyen vaktin içinde
Resimler niye heyecan verir
Neden özenle seçilir pozlar?
Niçin inceden inceye düşünülerek bakılır objektife?
Resminin çekildiği ana özenilir.
O duruşa,
o bakışa itina gösterilir.
soğuk bir gün
bir ümit gibi yaklaştı durağa minibüs
açılan kapısından bir buhar dalgası yükseldi
ve üşüyen günün içine dağıldı buram buram
Ulaşılmaz mekânların içine dokuduğumuz
hayatlarımız var bizim.
Kilitlenmiş kapıların,
çekilmiş perdelerin ardına gizlenmiş,
ayrılık kimi zaman bitimsiz bir özlem sızısı
derin bir bıçak yarası
ilmek ilmek hasret dokur gözlerim uzak yolların gergefine
dağ çiçeğim kayıp
gökte ki yıldızım yitik
gelmedi beklediğim bahar sabahı
bir kodes gözlerin
oradan umutlar toplayıp kalbime atacağım
uçup duran kar taneleri düşerken
bakışlarında sığınacak yer arayacak
zemheri soğuğunda üşüyen
saçlarına üşüşen her kar tanesi
gece söz anlamaz
gün burada beklemeli
zamana neler söyleyeceğim neler şimdi
bana merhaba derken
sokaktaki lambalar ardı sıra sönerken
ben tam pencereyi açarken
şimdi mevsim öfkedir
aylardan en soğuk ihanet
hangi güneş paramparça olur
geceye saklı uğursuz tekmelerden
korkulu bir düş değilse eğer bu
kimse onun gibi değil
onun hatırına sevilir oğul ve kızlarımız
sonsuzluk vaat eden onun haberiydi
evladı göz aydınlığı eyleyen onun müjdesi
evladı anaya sevdiren de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!