(Rahmân ve Rahîm Allah’ın adıyla )
besmelenin konusu Allah ile kainat
her hikmette bir mana bir maneviyat
Allah’tan yardım istenilir besmeleyle
zihinde pırıltılar doğar
gönüller huzur içinde
secdegahta sıcacık fatihalar
usulca ulviyetin mihrabına sokulur
lütuf telaşına düşer tekbir zamanları
her mekandan nur dolar göğüslere
beş vakit
şimdi sokaklarda ayak sesleri
bir çıkmaza çağırıyor ayrılık saati
ne çok insan birikmiş oysa
hepsi beyaz
en çok ecel var namlunun ucunda
insan toprağa yaklaştıkça daha çok benziyor toprağa
ağacın sararmış yaprakları gibi
hiçbir teselli gönlümün sesini susturmaya yetmiyor
çaresiz kalıyor bir anlık avuntular
hazan mevsimlerinde
Devrildi dizeler, sayfa mateme büründü,
Nice âşık, nice pîr, kırık dil sana düştü.
Kurusa da solmayan o beyaz karanfilden,
Ruhumun zindanından bin şerh sana düştü.
her şey ne kadarda çok belirsiz
herhangi bir bütünü tamamlamaktan aciz
alakasız ,cansız ,ahenksiz
birkaç araba
birkaç insan sesi
tramvay sarsıntıları
biliyor musun hayallerin üzerine nasıl kilit vurulduğunu
nasıl bir sürgü çekildiğini
günlerce gecelerce en ufak bir şey yemeden
seninle yaşıyorum
sensizlik içinde senle iç içe
seninle doyuyor
gecelerce
sağır kelimeler vurur söz uçlarına
buğulanmış sıcacık her nefes
defalarca dokunur dudaklara
insana bir eylem gerek
tüketilen zamanları, zihinleri, ruhları
bir kararda tutacak, dinginleştirecek, güçlendirecek
tüm eylemlerin sonunu hayra götürecek bir eylem gerek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!