İlk ve sondu Şiiri - Esmegül Toprak

İLK VE SONDU

*İlk aşkı senden öğrendim.*
Kalbin nasıl atılır,
gözler nasıl güler,
"özledim" nasıl denir...
Hepsini seninle öğrendim.

*İlk sevdayı da senden öğrendim.*
Sabaha kadar konuşmayı,
bir fincan çayda ömür kurmayı,
"sonuna kadar" demeyi...
Hepsi sendin.

*Bu senin bana ilk defa "seni seviyorum" dediğin gündü.*
*Bu benim sana dünyaları avuçlarıma alıp verdiğim gündü.*

*Ben ilk aşkı sevdayı, senin yüreğinden bildim.*
*__Ama nefreti, güvensizliği de
senin yalan olan hayatından öğrendim.___

Ama...
*İhaneti de senden öğrendim.*
Sırtımdan vurulmayı,
gülerek yalan söylemeyi,
"biz" deyip "ben" yaşamayı...

*Bu "biz" diye başlayan*
*"ben" diye biten bir masaldı.*
*Bu yarım bırakılan bir duaydı.*

Sen bana sevmeyi öğrettin.
Sonra sevilmemeyi de.
Sen bana güvenmeyi öğrettin.
Sonra güvensizliği de.

*Bu öğretmendi...*
*Aşkı da ondan öğrendim*
*İhaneti de ondan öğrendim.*

Bu kalp kırıklığıydı.
Adını duyunca hala içimin titrediği,
ama artık yanına koşmadığım şeydi.

*Bu mezardı...*
*Beni gömdüğün,*
*ama kendin de içine düştüğün mezar.*

*İlk ve son dersimdi.*
___Mezun oldum ama diploma yerine
yüreğimde yara kaldı.__*

*Bu neydi biliyor musun?*
*İlk ve sondu.*
🖋️💙💙 YK