İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

bir şiirin uyandırdığı sabah
ince bir şarkı düşer
yalnızlığımın dibine
rüzgarsız uçurtma gibiyim
mahmur bir kalp kırpışı
tek başıma olmadığımı

iki kış arasında bu yaz
ele geçmez
denizden çıkan bu altın ışık
tenhalaştı arzular
o yarin haberi yok

Bir tenhalık çöktü
Yeryüzü mü gökyüzü mü burası
Gözlerim dolaşıyor içimde
Aşk beni, ben aşkı arıyorum
Sen yoksun o yerde
*

Sevdamız üstüne bir türkü vardı
Bazen anımsarım– oy yârim yârim -
Aklımda ayrılık sözleri kaldı.
Sen tam hatırlarsın – oy yârim yârim -

Hilal bir gecede; durgun bir suda

nefes nefese kaldık
dolduk şiirlerin içine
aşk adresi çöller mi sadece
sadece yıldızlar küçüldü biraz
savrulduk şehirden şehirlere
*

Çiçeklendi yayla; uç verdi bahar
Mor koyunlar nasıl meleşir şimdi
Bizim çift lüleli o eski pınar
Gece gündüz durmaz söyleşir şimdi

Eski nal sesleri hayal kervanı

Kanımı çığırından çıkaran
, bir şiir tırmalıyor içimi
burkulan kalbime payanda
aşkımın akranı olsan da
bakışlarımız yıpranmış artık
niyetim yok, yok yere ağlamaya

Tıpış tıpış büyüdüğümüz
Yer gök arasına pusu kurup
Yıldız kaymasını gözleyip durduğumuz
Uçurtma gibi uçtuğumuz
Pelteliyiz biz Pelte bizim köyümüz
*

Kaf dağının zirvesi kardan ak oddan sıcak
Gölgesi uzar gider Leyla’nın vahasına
Buraya yolu düşen ya yanıp ya donacak
Gece yarıdan sonra çiğ düşer yarasına

Mini bir gülüşünle bir anda her şey aşk oluyor
Karmaşık sisteminle beni sen mest ediyorsun
Gümüş sesin keman gibi kalbimi tir tir titretiyor
Bazen de bana Çin’den daha uzak oluyorsun

Geceler duvar gibi gel geçelim aşk âlemine