İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Gül dalında bülbül gibiyiz
Her aşiyan bir şiir yuvası
Sümbül kokar dilimiz

Mıknatıs gibi yar çeker bizi
Bütün aşıklar aşina

Kaldım bir kenarda, kimsiz kimsesiz
İnsan bir hal hatır sormaz mı yar yar
Gel ziyaretçim ol, doktor faydasız
İnsan bir hal hatır sormaz mı yar yar
*
Ben bu can lafını, etmezdim amma

Sılayı gurbetle başlar takasa
Kara istasyonda oynuyor YAŞAR
Raydan raya geçer girer makasa
Bir tren garında ağlıyor YAŞAR

Elemle iç içe çocuk coşkusu

,,yaşamak savaştır diye başlardı
gümüş renkli gençlik yıllarımızda
kahramanca bir gürültü gelirdi
okuduğumuz mavi şarkılarda
/
edebiyat örgüt kurmuştu kalbimizde

denizlere misafir olur ay
dalgalanırız bu mevsim
ağaçlar yaprakların içinde
kuşlar yüreğimize konar
toprağın yalınayak mevsimi
yıldızların altında dörtnala

Türkü dolusu kahve gelirdi
Şimdi vahşet geliyor Yemen’den
Oyuncak mı bu Yemenli çocuklar
*
Çocuklar ölüyor, dünya düğün ediyor
Nasıl patlamıyor yeryüzünün şahdamarı

Kayıtlara geçmedi bizim çocukluğumuz
Yer almazdı, haritada; bizim yaşadığımız yerler
Bir idare lambası
Bir de uzunca dere boyu
Gömleğimizi arkadan yırtarken böğürtlenler
Dağ dağ inerdi akşam vadiye

Ne var ne yok
Tutarını biliyor musun ömrün
Bi postalımız kalacak burada
Seninle gelecek olan aşkın
Aşkın aşkın
Evet aşkın

Acep; bir bülbül inadına mı; bu gül-ü zara yazdılar
Yoksa, ervah-ı ezelden mi benim bu bahtımı kara yazdılar

Bir fısıldaşma başladı bir ara o sır meclisinde
Demek dönüp dolaşıp beni bu aşk-ı nara yazdılar

bu gün günlerden ne
bu şehrin adı neydi
yazlık bir şiir giymek için
arıyorum yabancı yabancı