İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

duvara sesle kapı duyar belki
alıngan bakışla tutuklanır kalp
bir ıslık kenarına sarılır şarkı
dikişsiz kelimeyi giydirmene bak

denizlere misafir olur ay
dalgalanırız bu mevsim
ağaçlar yaprakların içinde
kuşlar yüreğimize konar
toprağın yalınayak mevsimi
yıldızların altında dörtnala

kuş kargaşalı bir akşam kovanı
çiçeklerin encamı istif bir gece
yazın içine çağırdın geçen gün
……………………....rüyamda
………………bulutlandı sözlerim

Türkü dolusu kahve gelirdi
Şimdi vahşet geliyor Yemen’den
Oyuncak mı bu Yemenli çocuklar
*
Çocuklar ölüyor, dünya düğün ediyor
Nasıl patlamıyor yeryüzünün şahdamarı

Kayıtlara geçmedi bizim çocukluğumuz
Yer almazdı, haritada; bizim yaşadığımız yerler
Bir idare lambası
Bir de uzunca dere boyu
Gömleğimizi arkadan yırtarken böğürtlenler
Dağ dağ inerdi akşam vadiye

Pelesenk olan şiirlerin damağından
O ne rüzgarlar eserdi gönül dağına
*
Neydi o; nihan didenin gönül süruru

Ne adın biliyordum ne sanın
Beyaz bir kelime gibi
Gözün ucuyla dokundun
Tanımadan sevdim seni

Şehrin göğsünde dalgalanırken

Delişmen bir çağlayandan akmış geliyorum
Uzun kanatlı kuşların hizasına yazın beni
Yağmur çağırmıştım annemle birlikte
Seni anmaya gücüm yetse seni konuşurdum
Lakin şairler kadar cesur değilim ben

Gel ey Leylâ, gel ey candan yakın cânan, uzaklaşma!
Senin derdinle canlardan geçen Mecnun'la uğraşma!.....MEHMET AKİF ERSOY

***

(Tazim)

Kimler bu dünyayı taksim eylemiş
Elimden çaldılar çarelerimi
Bu binalar nasıl inşa edilmiş
Mezar gibi yuttu sevdiklerimi

Her yer oynayanda kurur kanımız