İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

Rüzgâr desen verdi, biz kanımızı
Toprağı yoğurduk; bu VATAN için
Aslan burcundaki ay ve yıldızı
Al kana boyadık bu VATAN için
***
Ömer Halisdemir gah Fethi sekin

Erisin bütün karlar
Bu VATAN şiir olsun

aşk olsun sana
ne selam ne sabah
geçip gidiyorsun içimden
aşk olsun sana,
hatıralar darmadağın
kırık ayna gibi kalbim

can para etmez aşk pazarında
el sıkışır gönüller
bir yudum sevda için

esintilerde yasemin kokusu
türküler döker kalbin sürmesini

biraz ekmek biraz peynir biraz sen
bir de desenli bir türkü
serçe gibi cıvıldaşır dudakların
kuş dili konuşuruz biraz

hiç ayıp değil mi bu sen ben

Bigânelerle ünsiyetin aşkı zehir eyledi
Teselsül etti gamlar, keyfî tehir eyledi

Aşk dilinde gül yazılır; Leyla diye okunursun
Dikenden şikâyet abes ama beni mecbur eyledi

yatak odasına asansörle çıkmalı
ne boğaz içinde ki bir yalı
ne Karayip adası ne de Havai
yeleleri köpüklü bir at heyecanlı

Bir türlü tanımsal bir tasma takılamayan; aşk ve şiir mefhumlarının, soyut bir deryada nilüfer gibi yüzüşürken spiritüel bir oluşum ve teğet dokunuşların avuçlarımızda terlemeye yol açan ve acele heyecanları bize duyuran ne, kim.
Aşk ve şiir nerede: spiritüellik bilindiği gibi, ruhanili alanımızın yaratıcı sonsuz güç kaynağı arasındaki en içsel teke tek en yoğun ilişkimiz.
Gerçi bu ilişkiyi tüzel bir varlık olan, din/dinler tanzim etmişlerse de, bazı kez anlamsız ritüellerle donanım sonucu, insanın sonsuz güç kaynağı ile baş başa, kalma gereksinimi güçlüce duyar.
Güç halkalarının eklenerek gerek semaya doğru tırmanma, gerekse de, en derinliklerimize sarkıtılan sarnıç zincirinin sağlam halkalı olmasını gerekli kılar.
Bu güç zincirinin ilk halkası içinde bulunduğumuz somut dünyanız ve buna bağlı varlığımız ki, bu varlıkla, somut dünyayı ilgimizle ayakta tutar, ilgimizin kaymasına bağlı olarak dünyamızın kaymasına yol açmış olabiliriz.
İkinci halka bana göre işin ve konumuzun şablonu olan, ruhumuzun soyut dünyasıdır, çok ilginçtir fizikçilerin ve ilgili otoriterlerin saptamaları şudur, somut olarak görünenimizin, 99,9999 boşluk ya da ruh olduğu ilmi litaretürde yerini almış bulunuyor.

Anladım ki
Karanlıklara sorduğum;
Karanlık içindeki mumla elenen ışık
Ten gibi yapışır kömür gibi bir iskelet kalmış olan karanlığa
Kalem gibi ışık yazan bir mum dibinden

Henüz ayrılıkların arkasına yazılmış değildi ağıt
Karanlık heceleri yakmaya başladım avaz avaz
Anlamsız kımıldamalarım
Dünyayı zedeleyip eşiği geçer geçmez
Ağlayarak sevdim annemi