İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

ELAZIĞ KALEMLERİ
Prof. Dr. Asaf VAROL
Toplumları özelleştiren ve belirginleştiren unsurların başında kültür gelir. Gelenek, görenek ve çevrenin etkisinde şekillenen farklı kültürler arasında sürekli bir etkileşim söz konusudur. Aynı toprakları paylaşan farklı kültüre sahip toplumlar arasında zamanla benzeşimler oluşur ve belirli kültürlere ait özelliklerin birbiriyle karışarak mozaik bir kültür oluşturduğu durumlarla karşılaşılır. Kültürel etkileşimin yoğunluklu olarak görüldüğü toprakların başında Mezopotamya gelir. Fırat ve Dicle nehirlerine ait vadilerin oluşturduğu Mezopotamya’nın bir kenti olan Elazığ, kültür mozaiğinden nasibini almış ve kendine has musikisi, yöresel şiirleri, şairleri, sanatçıları ile ünlenmiştir.
Elazığlı olmak kolay değildir. Gakko sözcüğü ile taçlandırılan bu toplumun bireyleri bazı meziyetleri omuzlamakla yükümlüdür. Mert, cömert, yiğit, dürüst, misafirperver, alçakgönüllü, vatan ve milletine sadık, ülkenin birlik ve beraberliğini gözeten ve önemseyen özellikler, Elazığlıyı tasvir etmek için sıkça kullanılan sıfatlardır. Elbette ki her toplumda iyi ve kötüler vardır. Ama önemli olan pozitif ve negatif yönlerden ağır basan tarafın ne olduğudur.
Elazığlı şairlerin ve yazarların çokluğu dikkatlerden kaçmamaktadır. Birçoğu alaylı yetişmiştir. Ama bu alaylı yazar ve şairlerin sanat ve kültür bağlamında sergiledikleri performansları, mektepli meslektaşlarına taş çıkartır düzeyde olduğu da bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Bireyin mühendis olması, doktor mesleğini icra etmesi, teknokrat olması, memurluk görevini sürdürmesi, askeri personel olması asla Elazığlının sanatsal ve kültürel alanda mücadele etmesi için engel teşkil etmemiştir. O yüzdendir ki makine mühendisi olup da çok iyi yazar olanlar vardır. Gene bu yüzdendir ki doktor veya memur olmasına karşın aynı zamanda çok iyi şairdir ya da musiki icra edendir. Sadece Elazığ’da yayın hayatını sürdürmekte olan yerel ve ulusal medyada köşe yazarlığı yapan, şiir ve romanlar yazanların sayısına bakmak, Elazığ’ın ileri düzeydeki kültürünün yansımasıdır. Bu yansıma Mezopotamya topraklarında asırlardır yaşayan farklı kültürlerin oluşturduğu kendine has yepyeni bir karma kültürdür.
1956 yılında Elazığ PELTE köyünde dünyaya gelen İlhami Bulut da yukarıda saymaya çalıştığım özellikler içerisinde değerlendirebilecek bir değerimizdir. Bir resmi kurumda memur olması; kendisinin yazar olması, şiir yazması, kısacası kültür adamı olmasını engellememiştir. Bir taraftan adliyede icra memurluğu görevini sürdürürken, aynı zamanda “Sır Sızıntısı” isimli şiir kitabını çıkartma başarısını göstermiştir. İleride icra müdür olması da asıl geçimini sağladığı mesleğini benimseyerek ve severek yaptığının göstergesidir. Unutmamak gerekir ki şayet İlhami Bulut mesleğinde müdürlük seviyesine yükselebilmişse, bu başarıyı yakalamasında sanatsal yönden elde ettiği manevi duyguların da büyük rolü olmuştur. Çünkü şiir yazarken kullandığı her kelimeyi özenle seçmiş olması, o kelimelere anlam yüklemesi, hayal dünyasını kaleme dökerken yaşadığı ruh halini, sürdürdüğü asıl mesleğine de sirayet etmesini sağlamıştır.

ELAZIĞLI MÜELLİFLER
ŞAİR TARIK ÖZCAN (PROF.)

Duydum, dediler acınız alın yazınızdır
Ey, bir Tanrı’yı paylaşamayan yeryüzü!
Avuçlarınız da kan ve irin, yüreğinizde kinle geldiniz,

ELAZIĞ KALEMLERİ) SÜNDÜS ARSLAN AKÇA

Bu makale 2015-02-03 16:15:42 eklenmiştir.


İLHAMİ BULUT

ELAZIĞ KALEMLERİ) MEHMET ZEREN

İLHAMİ BULUT

‘Elazığ Kalemleri’ yine şehrimizin bağrından neşet etmiş; bir araştırmacı, şair ve yazarımıza bu sayfalarını onurla açarak devam ediyor. Bu yazarımız Mehmet Zeren;
1952 Yılında Baskil İlçe’mizin Kocan Köyü Mışmış mezrasında; sekiz çocuklu bir ailenin dördüncü ferdi olarak dünyaya avdet eden yazar;

Bundan takriben 55—56 sene önceydi, 5-6 yaşlarındaydım, kardeşlerim dünyaya gelmemişti henüz evin tek çocuğu unvanı bendeydi.
O sene harmanı kaldırdık, ben de tıpış tıpış anneme babama refakat ediyorum çalışmalarında, evin bitişiğindeki harmandan buğdayı annemle babam ambara taşıdılar, babam ölçtü, 3 kile buğday çıktı. O seneler bizim eve en az 7-8 kile buğday gerekiyormuş, yeterli ekmek için.
Annem başladı yüksek sesle ağlamaya.
Üç kile unlukla bahar gelir mi, biz ne yiyeceğiz, beni göstererek bu çağa acından ölsün mü, bende yarım yamalak algılıyorum feveranı, çil yavrusu gibi dönüyorum bir oraya bir buraya.
Babam dedi yahu kadın Allah büyüktür, her şeyde bir hayır var iyi olur, çocuğun yanında bağırıp çağırma.
Allah büyüktür, Allah büyüktür iyi ki onu da öğrenmişsin, başka bildiğin bir şey yok, her şeyde bir hayır varmış yere gire hayrı da şerri de, işte buğdayları zamanında sulasaydın falan teknik konulara girdi.

Yaprak kıvrımlarında süzülür mevsim
Biraz mola alır atlılar yağmur öncesi
Şiir dolusu hasret gider gelir aramızda
Kimi dolmuş kiminin de yeni başlar çilesi

Encamı sararmış envai gazel türleri

EDEBİYATIMIZDA AŞK
Şiir ve zamanın yanında tanımı olmayan kavramların başında aşk gelir.
Biz aşkı, bu yazı ile tanım sıkıntısından kurtaracak değiliz elbet,
Divan Edebiyatı’ndan itibaren kısaca irdelemeye çalışacağız.
Aşksız bir yaşam düşünemeyen insanlık; insan olmanın farklılığını ispatlamanın bir yöntemi olarak sanatı oluşturmuştur. İşte sanatların sanatı denen;
Şiir üzerinden aşkı irdelemeye çalışacağız, hemen şunu belirteli, son dönem şiiri hariç, hemen tüm şiirlerimizde; erkek aşık mevkiinde, kadın ise maşuk makamında yer alır.

Ne meal veren ne de çözen oldu içimizdeki esrarı
Dinmez bir özlem mi yoksa nükseder akşamları
Dönüp dolaşıp duruyor üç harfli tek hecenin üstüne

Zamanın mirası bu sözlerle, çökerttim şafakları

Son yazdığın şiiri ser gitsin gökyüzüne
Ehli gönül olanlar bir muhabbet dinlesin
Rüzgârın önü sıra; bir bahar aç kendine
Bırak da herkes kendi türküsünü söylesin

Aşk akıyor dilinden bütün ehli kelamın

ve elazığ'a dönüş..
....dedik ya
...memleketin memesi istanbul
...emen emene
***
......bugün sütten kesti bizi